Krokiety ruskie

O rety, przedstawiam krokiety! Jeśli lubicie ruskie pierogi, ich smak powali Was na nogi. Gdy zgrabnie się je zawija czas przyjemnie mija. Czytając przepis na KROKiety krok po kroku będziecie w szoku. Prawdziwą rakietą jest tu połączenie ziemniaków, wędzonego twarogu i karmelizowanej cebuli. Ten prosty farsz nadaje krokietom nieziemskiego smaku. To żadne kokietowanie, tylko prawdziwe krokietowanie!

Krokiety ruskie

• 15 naleśników z tego przepisu*
• pokruszone płatki kukurydziane**
• 2 jajka + 2 łyżki mleka
• masło klarowane lub olej rzepakowy do smażenia

Farsz:

• 400 g puree ziemniaczanego
• 250 g wędzonego twarogu
• cebula
• łyżeczka miodu
• sól, pieprz, suszone płatki chilli

1. Cebulę kroimy w kostkę, podsmażamy. Gdy się zarumieni dodajemy miód i krótko karmelizujemy. Ostudzone puree ziemniaczane łączymy z twarogiem i karmelizowaną cebulą, przyprawiamy solą, pieprzem i płatkami chilli do smaku.
2. Na środku każdego naleśnika wykładamy po dwie łyżki farszu. Zginamy od dołu i góry ku środkowi, a następnie zawijamy ruloniki.
3. Tak przygotowane krokiety moczymy w jajkach rozbełtanych z mlekiem, a następnie panierujemy w pokruszonych płatkach kukurydzianych.
4. Krokiety smażymy po ok. 2-3 minuty z każdej strony. Odsączamy z tłuszczu przy pomocy ręcznika papierowego. Serwujemy ze śmietaną z koperkiem i kapustą kiszoną.

* Do ciasta naleśnikowego dodałam trochę piwa. Usmażyłam z podwójnej porcji.
** Płatki kukurydziane kruszę w malakserze, można to również zrobić ręcznie w moździerzu lub zastąpić bułką tartą.
Tosia

Śniadanie do łóżka 228: Pełnoziarniste podpłomyki z awokado, jajkiem i rzeżuchą

Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej! A ponieważ burczymiwbrzuchu to mój wirtualny dom, mogę śmiało krzyknąć "Honey, I'm home!". Tyle mnie tu nie było, że aż nie wiem od czego zacząć. Na opowieści o mojej podróży po Indonezji jeszcze przyjdzie czas, ponieważ planuję wkrótce serię wpisów na ten temat. Zatem powiem po prostu, że się stęskniłam i na powitanie przychodzę z szybkim przepisem w wiosennym klimacie.

Rzadko kiedy kupuję pieczywo, a jeśli nie mam czasu upiec domowego chleba, zazwyczaj robię proste podpłomyki. Nie trzeba czekać na ich wyrastanie, ani rozgrzewać piekarnika. Ciasto wałkujemy, formujemy w dowolny kształt i wrzucamy na patelnię.

Tym razem zaserwowałam je z pastą z awokado, ogórkiem, rzeżuchą, miętą i jajkami ugotowanymi na półtwardo, bo potrzebowałam zielonej mocy. Polecam na śniadanie, lunch i kolację! :)

Pełnoziarniste podpłomyki z awokado, jajkiem i rzeżuchą
Podpłomyki:

• 100 g mąki pszennej pełnoziarnistej
• 100 g mąki pszennej typ 550 lub 650
• 70-80 ml letniej wody
• łyżka oliwy lub oleju roślinnego
• łyżeczka soli

Dodatki:

• awokado
• świeży ogórek
• sok z 1/2 limonki
• ząbek czosnku (opcjonalnie)
• rzeżucha, mięta
• 2 jajka
• sól, pieprz
• suszone płatki chilli
• płatki drożdżowe nieaktywne (opcjonalnie)

1. Mąki wsypujemy od misy, dodajemy sól. Wlewamy letnią wodę na przemian z oliwą i wyrabiamy krótko ciasto do połączenia składników w elastyczną kulę. W razie potrzeby podsypujemy ciasto mąką lub dodajemy więcej wody.
2. Ciasto wykładamy na oprószony mąką blat, dzielimy na dwie części i cienko wałkujemy na krągłe podpłomyki.
3. Podpłomyki wrzucamy na rozgrzaną, suchą patelnię. Smażymy po ok. 2-3 minuty z każdej strony.
4. W tym czasie gotujemy jajka na pół twardo. Wkładamy je do rondelka z wrzącą wodą i gotujemy 4,5-5 minut. Następnie obstukujemy i wrzucamy do miseczki z zimną wodą. Po kilku minutach obieramy i kroimy wzdłuż na połówki.
5. Awokado przekrawamy na pół, jedną część kroimy w cienkie plasterki. Obieraczką do warzyw tniemy ogórka na cienkie plasterki, które zawijamy w ruloniki.
6. Drugą część awokado zgniatamy widelcem, przyprawiamy sokiem z limonki, posiekanym czosnek, płatkami chilli, płatkami drożdżowymi, solą i pieprzem.
7. Gotowe podpłomyki smarujemy pastą z awokado, dekorujemy plastrami awokado, ogórkiem, ziołami i jajkiem przekrojonym na pół.

Tosia

Śniadanie do łóżka #227: Ziemniaczane placuszki z kawiorem

Raz, da, trzy - próba mikrofonu. Tak mnie tu dawno nie było, że odzwyczaiłam się od pisania postów! Po świątecznej przerwie i małej ucieczce od codzienności (do słonecznej Andaluzji), wracam wypoczęta i stęskniona za blogowaniem :)

Powroty powinny odbywać się w dobrym stylu, dlatego otworzyłam słoik z kawiorem, który przywiozłam z podróży ze Sztokholmu w listopadzie (przewodnik po mieście tutaj). Kawior zaserwowałam na ziemniaczanych placuszkach, które niewiele mają wspólnego z klasycznymi plackami ziemniaczanymi. Przygotowałam je na bazie puree ziemniaczanego, jest to zatem idealna receptura, jeśli zostały po obiedzie ziemniaki. Chociaż nie wiem jak to możliwe, u mnie puree ziemniaczanego jest zawsze za mało! Do ciasta planowałam również dodać ubite białko, ale okazało się, że skończyły się jajka.

W niczym to nie przeszkodziło, ponieważ puree sprawiło, że placuszki wyszły  puszyste, nawet bez jajek. Jeśli jednak chcecie uzyskać jeszcze delikatniejsze placuszki, to wystarczy, że do masy dodacie żółtko, a na koniec ubite białko.

Placuszki świetnie sprawdzą się na śniadanie, obiad i kolację. Smakują znakomicie zarówno na ciepło, jak i na zimno, więc mogą być także świetnym imprezowym finger foodem. Jeśli kawior to Waszym zdaniem przesada, zaserwujcie je z twarożkiem ze szczypiorkiem, albo wędzonym łososiem. Chociaż nawet z guacamole i salsą pomidorową byłby udane!

Ziemniaczane placuszki z kawiorem

• 400 g puree ziemniaczanego
• 300 g mąki pszennej
• 400 ml mleka
• 1/2 łyżeczki sody oczyszczonej
• sól, świeżo mielony pieprz
• 2 łyżki topionego klarowanego masła
• kwaśna śmietana
• kawior
• koperek
• cytryna

1. Puree ziemniaczane przekładamy do dużej misy. Wsypujemy mąkę, sól, świeżo mielony pieprz i sodę oczyszczoną. 
2. Wlewamy mleko i mieszamy ciasto do dokładnego połączenia składników. Na koniec wlewamy topione masło i mieszamy raz jeszcze.
3. Rozgrzewamy patelnię i smarujemy ją odrobiną masła klarowanego. Wykładam po 1-2 łyżki gęstego ciasta na placuszek. Smażymy po 2-3 minuty z każdej strony.
4. Usmażone placuszki odsączamy na ręczniku papierowym. Serwujemy ze śmietaną, kawiorem, różowym pieprzem, koperkiem i cytryną.

 Tosia

Śniadanie do łóżka #214: Serniczki z patelni z wiosennym jogurtem

Nie było mnie tu przez chwilę, bo jak wspomniałam w ostatnim moim wpisie, żegnałam zimę ucząc się jeździć na nartach w słonecznych Dolomitach. Wróciłam do domu z siniakami, nowymi umiejętnościami i o rok starsza, bo na wyjeździe świętowałam urodziny. Oprócz włoskich rarytasów przywiozłam też ze sobą kilka pomysłów na lekkie dania, aby przywołać szybciej panią Wiosnę.

Co prawda rano zjadłam tylko banana i popędziłam na trening, ale na drugie śniadanie już zaszalałam, bo zaserwowałam serniczki z patelni. Robi się je bardzo łatwo, bo wystarczy wymieszać twaróg z żółtkiem, odrobiną mąki (u mnie orkiszową) i ubitym białkiem. W wersji na słodko dodajemy łyżkę cukru trzcinowego, w wersji wytrawnej ograniczamy się do soli i pieprzu, to w zupełności wystarczy. Słodkie serniczki pojawiły się na blogu już kilka lat temu, dzisiaj ich słona wersja i śmiem twierdzić, że lepsza!

Serniczki są pyszne same w sobie, ale stwierdziłam, że przydałby się do nich jakiś dodatek. Twaróg wiosną najlepiej komponuje się z rzodkiewką oraz ziołami  i właśnie w taki sposób podkręciłam smak jogurtu naturalnego. Oprócz rzodkiewek, dla świeżości wybrałam kolendrę, bazylię, koperek, szczypiorek, sok z cytryny i papryczkę chilli. Jogurt wyszedł lekki i wiosenny, idealnie komponował się z serniczkami. Ziołami nie musicie się aż tak przejmować, dodajcie takie, jakie macie pod ręką.

Przepis na pewno jeszcze powtórzę w mojej kuchni, bo podpił moje podniebienie, mam nadzieję, że rozpieści i wasze ;)

Serniczki z patelni z wiosennym jogurtem/ 6 sztuk

• 500 g półtłustego twarogu
• jajko
• 50 g mąki orkiszowej jasnej
• łyżeczka soli
• świeżo mielony pieprz
• 2-3 łyżki oleju rzepakowego
• 4 łyżki kaszy manny
• Wiosenny jogurt:
• 200 g jogurtu naturalnego
• łyżka soku z cytryny
• 4 rzodkiewki
• garść ziół (u mnie szczypiorek, koperek, kolendra,bazylia)
• łyżeczka posiekanej papryczki chilli
• sól, pieprz

1.  Białko ubijamy z solą na sztywną pianę. 
2. Twaróg rozdrabniamy widelcem i łączymy z żółtkiem. Wsypujemy mąkę, dodajemy pieprz i dokładnie mieszamy.
3. Na koniec dodajemy ubite białko i delikatnie całość mieszamy.
4. Z utworzonej masy formujemy okrągłe placuszki, które obsypujemy z dwóch stron z wierzchy kaszą.
5. Smażymy na rozgrzanym tłuszczu po ok. 2 minuty z każdej strony.
6. Podsmażone serniczki przekładamy na blachę wyłożoną pergaminem i wstawiamy do piekarnika. Podpiekamy 5 minut w 190 stopniach.
7. W tym czasie do jogurtu dodajemy pokrojone w słupki rzodkiewki, posiekane zioła, chilli, sok z cytryny, sól i pieprz.
8. Ciepłe serniczki serwujemy z wiosennym jogurtem.

 Tosia

Gołąbki w delikatnym warzywnym bulionie

Dieta trwa w najlepsze. Nie mogę uwierzyć, że minęły dopiero trzy tygodnie, od kiedy przestawiłam się na 100% zdrowe odżywianie. I nie mogę uwierzyć, że nie pilnowałam tego wcześniej, bo okazało się, że to właściwie nic trudnego, nie czujemy się jakbyśmy wyrzekali się czegokolwiek, a centymetry w brzuchu drastycznie lecą w dół.

Szewc bez butów chodzi. Mimo, że kocham gotować, wcześniej przypominałam sobie o tym, że warto zjeść obiad dopiero wtedy, gdy dopadał mnie dziki głód. Zaczynało się podjadanie i kombinowanie. Teraz staram się mieć wszystko pod kontrolą, posiłki planuje z wyprzedzeniem, a każdy z nich jest lekki i po prostu pyszny!

Staram się też odczarowywać tradycyjne, tłuste posiłki i zamieniać je w lekkie, pożywne obiady. Tak jak na przykład dzisiejsze gołąbki. Nie robię ich zbyt często z prostej przyczyny, mam to szczęście, że moja babcia robi najlepsze na świecie. Najlepsze, ale z sosem pomidorowym zabielonym tłustą kremówką, z wieprzowiną i białym ryżem. A tak się nie bawimy. Robię je więc po swojemu, z cielęciną i kaszą jęczmienna. A całość pływa w delikatnym warzywnym bulionie, który z pewnością lepiej wpłynie na mój obwód brzucha niż niedozwolona (choć cholernie pyszna) kremówka.

Za gołąbkami jest jeszcze jedno "ale". Zwracam honor wszystkim gospodyniom domowym, w tym mojej mamie i babci, które zawsze robiły je na każde moje zawołanie. To nieźle pracochłonna robota! Może to ja nie mogę jakoś skoordynować działań, albo się z nimi cackam, ale już chyba szybciej idzie mi lepienie pierogów! O! I podrzuciłam sama sobie pomysł na weekend:)

Gołąbki w delikatnym warzywnym bulionie (ok. 20 gołąbków)

- 1 główka kapusty włoskiej
- 800 g mielonej cielęciny*
- 3 małe cebule
- pół czerwonej papryki
- 1 łyżeczka cynamonu
- 1 łyżeczka kuminu
- tabasco
- sól, pieprz

- 100 g kaszy

Bulion (gotowany na wodzie po kapuście):
- 3 marchewki
- 2 pietruszki
- główka czosnku
- 2 małe cebule
- zielona część pora
- łyżeczka ziela angielskiego
- łyżeczka ziaren pieprzu
- 3 liście laurowe
- 2 łyżki sosu sojowego
- 1 łyżka sosu rybnego

1. Ugotuj kaszę zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Odstaw na bok.
2. W dużym garnku (takim, aby pomieścił kapustę w całości) zagotuj wodę. Posól ok. 3 łyżeczkami soli. 
3. Z kapusty odetnij szerokie, zewnętrzne liście (zostaw je jako podkładkę do pieczenia) i umieść całą główkę we wrzątku. Gotuj 3 minuty, następnie obróć do góry nogami i gotuj kolejne 3 minuty. Wyjmij kapustę, ale pozostaw wodę z gotowania w garnku. Odstaw do ostygnięcia. 
4. Do tej wody dorzuć pozbawione skórki i pokrojone na kawałki marchewki, pietruszki i cebule. Dodaj również pora, przeciętą na pół wzdłuż główkę czosnku, ziele angielskie, sos sojowy, sos rybny, pieprz i liście laurowe. Gotuj na małym ogniu ok. 1 godzinę. 
5. Rozgrzej piekarnik do 180 stopni.
6. Przygotuj farsz. Poszatkuj cebulę i podsmaż ją na oliwie przez kilka minut, aż się zeszkli. Dodaj poszatkowaną paprykę i smaż jeszcze kilka minut. Dodaj mięso, smaż aż zmieni kolor na szary, dopraw cynamonem, kuminem, tabasco (w zależności od tego jak bardzo chcesz, żeby farsz był ostry) i dosól. Do farszu dodaj kaszę i wymieszaj.
7. W naczyniu żaroodpornym umieść na dnie oberwane z kapusty zewnętrzne liście. Pozostałe, zblanszowane we wrzątku liście ucinaj jeden po drugim, układaj w nich po 2 łyżki farszu, a następnie zwijaj w gołąbkowe rulony. 
8. Rulony układaj ciasno w żaroodpornym naczyniu. Gdy będą już gotowe, zalej je bulionem do ich wysokości i wstaw do piekarnika na ok. 45 minut. Jeśli będą się zbyt mocno rumienić, zmniejsz temperaturę, lub przykryj je folią aluminiową. 

* można użyc też innego mięsa mielonego

Śliwka

Piwne podpłomyki z karmelizowanym porem, pieczarkami i orzechową brukselką

Zaraz po dzisiejszym śniadaniu, udałam się do lodówki po doskonale schłodzone piwo. Nie martwcie się jednak, nie wyznaję zasady "Piwko z rana jak śmietana", gdyby tak było, to na pewno bym się do tego nie przyznała! Piwo wykorzystałam do upieczenia rumianych precli, a że zostało trochę w puszce, to resztę postanowiłam użyć również do jakiegoś wypieku.

Początkowo planowałam upiec piwną pizzę, a raczej taki placek bez sera, bowiem zaplanowałam sobie, że odczaruję dzisiaj trochę brukselkę, ale o tym za chwilę. Uznałam jednak, że piekarnik pozostawię preclom, a zamiast placka zabiorę się za podpłomyki. W wersji ekspresowej można je zrobić z ciasta podobnego do tego na pierogi. Wystarczy mąka, letnia woda i sól. Tym razem jednak wodę zastąpiłam letnim piwem i dodałam dla elastyczności ciasta jeszcze trochę masła (może to być również jakiś roślinny olej). Uformowane podpłomyki potrzebują tylko dwóch minut na rozgrzanej patelni, to idealny przepis dla kulinarnych leniuchów!

Propozycji podania podpłomyków jest nieskończenie wiele. Ja postawiłam dziś chyba na całkiem odważną wersję, bo z brukselką. Z całym szacunkiem dla wszystkich starszych pań, ale rozgotowywanie tego warzywa na papkę przyniosło im niemiłą sławę. Tymczasem brukselka jest bardzo wdzięczna w kuchni, a krótkie jej duszenie w mleku kokosowym oraz maśle orzechowym nie tylko nadaje jej ciekawego i nowego smaku, ale także pozwala jej pozostać chrupką.

Każdy podpłomyk posmarowałam masłem orzechowym, ozdobiłam orzechowo-kokosową brukselką (z chilli i czosnkiem), karmelizowanym porem z pieczarkami, szczypiorkiem roszponką. Na koniec skropiłam ostrym sosem Sriracha. Wyszło jeszcze lepiej niż to sobie wyobrażałam!

Piwne podpłomyki/ 6 sztuk

• 300 g mąki pszennej (typ 550 lub 650)
• 160 ml jasnego piwa
• 1/2 łyżeczki soli
• 3 łyżki topionego masła
• Wierzch:
• 3 łyżki topionego masła
• Dodatki:
• masło orzechowe
• sos Sriracha lub słodko-kwaśny
• roszponka
• posiekany szczypiorek

 Karmelizowany por z pieczarkami 

• 1/2 białej części pora
• 6 pieczarek
• łyżka miodu
• łyżeczka sosu sojowego
• łyżka octu balsamicznego
• łyżeczka oleju kokosowego lub rzepakowego
• szczypta soli, świeżo mielony pieprz 

Orzechowa brukselka 

• 250 g brukselki
• łyżeczka posiekanej papryczki chilli
• posiekany ząbek czosnku
• 3 łyżki masła orzechowego
• 3 łyżki gęstego mleka kokosowego
• 100 ml soku pomarańczowego
• łyżka octu ryżowego
• łyżka sosu sojowego
• łyżeczka oleju kokosowego lub oleju np. rzepakowego
• pieprz 

Podpłomyki: 

1. Mąkę wsypujemy do misy, łączymy z solą i topionym masłem. W rondlu podgrzewamy piwo, aby było letnie. Powoli wlewamy je do suchych składników i mieszamy krótko ręcznie lub mikserem.
2. Elastyczne ciasto zostawiamy w misie na 15-20 minut.
3. Następne dzielimy na 6 części i robimy kulki. Każdą z nich delikatnie podsypujemy mąką i wałkujemy na podłużny lub okrągły placek.
4. Rozgrzewamy mocno patelnię (u mnie żeliwna). Smarujemy place z jednej strony topionym masłem i kładziemy go na patelni, smażymy ok. minutę. Następnie smażymy go z drugiej strony masłem i odwracamy, smażymy kolejną minutę.
5. Tak upieczone podpłomyki odsączamy z tłuszczu na ręczniku papierowym. Odgrzewamy na sucho na patelni lub w piekarniku.

Karmelizowany por z pieczarkami:

1.  Pieczarki obieramy i kroimy w plasterki, por siekamy w krążki.
2. Na oleju podsmażamy pieczarki z porem.
3. Po ok. 5 minutach przyprawiamy solą, pieprzem. Dodajemy sos sojowy, miód i ocet balsamiczny.
4. Karmelizujemy jeszcze dwie minuty.

Orzechowa brukselka:

1. Brukselki obieramy z zewnętrznych listków i kroimy w ćwiartki.
2. W woku rozgrzewamy olej kokosowy, posiekany czosnek i chilli. Po 30 sekundach dodajemy brukselki i smażymy 2 minuty. 
3. Dodajemy masło orzechowe i mleko kokosowe, dokładnie mieszamy i podgrzewamy 3 minuty.
4. Następnie wlewamy sok pomarańczowy, sos sojowy i ocet ryżowy, zmniejszamy płomień, całość dusimy jeszcze ok. 7 minut.

 Podpłomyki z karmelizowanym porem, pieczarkami i orzechową brukselką:

1. Ciepłe podpłomyki smarujemy masłem orzechowym, wykładamy orzechową brukselkę, pieczarki z porem. 
2. Posypujemy listkami roszponki, szczypiorkiem i polewamy pikantnym sosem.

Tosia

Śniadanie do łóżka #207: Mini omlety z łososiem i jogurtem chrzanowym

Już najwyższy czas. Najwyższy czas powrócić do naszego cyklu "Śniadanie do łóżka" po świąteczno-noworocznym, przedłużonym lenistwie. Dzisiaj nie znajdziecie tu jednak słodkich pankejków ociekających syropem, ani gofrów z bitą śmietaną, nie nie. Bowiem jak każdy, postawiłam przed sobą wyzwanie, postanowienie noworoczne aby wreszcie pozbyć się nadprogramowych kilogramów. Tym razem jednak mam trochę większą motywację, muszę w kilka miesięcy zmieścić się i dobrze wyglądać w sukni ślubnej, którą przyjdzie mi w tym roku ubrać.

Podobno postanowienia noworoczne trwają średnio 20 dni. Czyli, pomijając sylwestrową dyspensę która przedłużyła się do jakiegoś 3 stycznia, mam jeszcze jakiś tydzień. Czuję jednak, że tym razem będzie inaczej, nie tylko ze względu na motywację. Przyjęłam po prostu inne zasady gry, głównie skupiając się na jedzeniu odpowiedniej ilości białka (1g na kilogram masy ciała), pełnoziarnistych węgli i dużej ilości warzyw. Dzięki temu czuję się świetnie, nie dopada mnie uczucie głodu, które zwykle powodowało, że szybko kończyłam moją przygodę z dietą, nie czuję się nigdy przejedzona, a dzięki sportowi dostarczam sobie odpowiedniej ilości endorfin. O efektach poinformuje was w odpowiednim czasie, sama jeszcze ich nie sprawdzam, aby się zbytnio nie podekscytować.

Śniadanie mocno odzwierciedla to co teraz zjadam. Mamy tu jajka, w postaci mięciutkich, puszystych, małych omletów, łososia, delikatny jogurt z chrzanem i odrobinę zieleniny. Całość naprawdę pyszna, zarówno na ciepło jak i na zimno.

Mini omlety z łososiem i jogurtem chrzanowym (8 placuszków)

- 3 jajka
- sól
- pieprz

- ok. 100 g wędzonego łososia

- 165 g jogurtu naturalnego (1 kubeczek)
- 2 łyżeczki chrzanu

- roszponka

1. Oddziel białka od żółtek. Do białek dodaj ok. pół łyżeczki soli i ubij. Następnie pomieszaj delikatnie z roztrzepanymi żółtkami łyżką, tak aby białka nie opadły. 
2. Rozgrzej tłuszcz (rzepakowy) na patelni, układaj łyżką małe placuszki i smaż z dwóch stron.
3. Pomieszaj jogurt z chrzanem.  
4. Podawaj z łososiem, jogurtem chrzanowym i roszponką.  

Śliwka

Chrupiące śledzie na trzy sposoby + czosnkowy dip z surowego kalafiora i ogórków kiszonych

W zeszłym tygodniu na blogu pojawił się wpis, w którym przewidujemy ze Śliwką trendy kulinarne na 2016 rok. Jednym z punktów, które wymyśliłyśmy był powrót do ryb i szeroko rozumianych owoców morza. Oczywiście to nie znaczy, że w ubiegłych latach nikt ich nie przyrządzał, ale przeczuwamy, że w tym roku więcej osób otworzy się na nowe smaki i na morskie gotowanie. Nie lubię rzucać słów na wiatr, czas zatem powoli wywiązywać się z tej jakby obietnicy.

Mieszkam całe życie nad morzem i z roku na rok coraz bardziej czuję, że nie wykorzystuję tego w pełni. Nie mówię o tym, że powinnam codziennie spacerować brzegiem morza i bawić się glonami między palcami u stóp. Wciąż za to mam wrażenie, że nie wykorzystuję potencjału kulinarnego i kupuję za mało ryb, albo sięgam po niekoniecznie odpowiednie. Trochę z wygody i przyzwyczajenia. Czas z tym skończyć i docenić bałtyckie ryby, które nie są zagrożone wyginięciem i można je dodatkowo dostać po naprawdę niskiej cenie.

Dzisiaj na obiad smażyłam flądrę i miło było sobie przypomnieć jak smaczna jest to ryba. Wczoraj za to sięgnęłam po śledzie. Jednak nie takie utopione w śmietanie i zamknięte w pojemniku. Mam na myśli śledzie świeże. Co prawda byłam na tyle wygodna, że wybrałam tuszki śledziowe, czyli już wypatroszone i bez głów, ale za to samodzielnie usuwałam im kręgosłup, co jest niezwykle łatwym zajęciem.

Następnie usmażyłam je na 3 różne sposoby. Po pierwsze z ciekawości, bo po raz pierwszy robiłam świeże śledzie, a po drugie dlatego, że zabrakło mi płatków kukurydzianych.

Pierwszy sposób to właśnie panierka z pokruszonych płatów, wychodzi niezwykle chrupiąca! Druga z nich to bułka tarta wymieszana z przyprawami i płatkami migdałowymi. Trzecia wersja to pomysł podpatrzony u "teściowej" w święta, najbardziej klasyczny i niezawodny, czyli smażenie rybek po prostu w mące. Wszystkie opcje godne polecenia, polecam wypróbować i wybrać ulubiony patent.

Smażone śledzie podawałam z lekkim, jogurtowym dipem na bazie surowego kalafiora, czosnku, ogórków kiszonych, chilli, miodu i szczypiorku. Fajnie chrupał i świetnie smakuje też po prostu jako pasta kanapkowa.

Oczywiście śledzie możecie zjeść na chlebie z masłem, albo z musztardą i frytkami. Możliwości podania jest nieskończenie wiele.


Chrupiące śledzie na trzy sposoby

• 10 świeżych śledzi (wypatroszone tuszki)
• olej kokosowy lub roślinny do smażenia (np. słonecznikowy lub rzepakowy)

Wersja I: Panierka z płatków kukurydzianych 

• płatki kukurydziane
• mąka pszenna
• łyżka ostrej lub słodkiej papryki

Wersja II: Panierka migdałowa:

• bułka tarta
• płatki migdałowe
• mąka pszenna
• łyżka ostrej lub słodkiej papryki 

 Wersja III: W mące:

• mąka pszenna
• łyżka ostrej lub słodkiej papryki
  

Jajko do moczenia:

• jajko
• 2 łyżki jogurtu naturalnego
• łyżeczka musztardy
• sól, pieprz 

Dip z surowego kalafiora i ogórków kiszonych 

• 1/4 kalafiora
• 2 ogórki kiszone
• ząbek czosnku
• 4 łyżki jogurtu naturalnego
• łyżka majonezu
• łyżka soku z cytryny
• łyżeczka posiekanej papryczki chilli
• 1/2 łyżeczki miodu
• sól, pieprz
• posiekany szczypiorek 

Śledzie:  

1. Wypatroszone i przecięte śledzie kładziemy na desce brzuchem ku górze. Ostrożnie nacinamy i usuwamy kręgosłup zostawiając ogonek. Staramy się, aby zostało jak najwięcej mięsa.
2. Następnie rybki myjemy i dokładnie osuszamy ręcznikiem papierowym.

 Wersja I:

1. Jajko rozbełtujemy z przyprawami, jogurtem i musztardą. 
2. Na talerz wsypujemy mąkę, a na drugi talerz pokruszone płatki kukurydziane z przyprawą.
3. Śledzie obtaczamy w mące, następnie w jajku, na koniec w płatkach kukurydzianych.
4. Smażymy je na rozgrzanym tłuszczu po ok. 2 minuty z każdej strony.
5. Usmażone śledzie odsączamy z tłuszczu przy pomocy ręcznika papierowego. 

Wersja II: 

1. Jajko rozbełtujemy z przyprawami, jogurtem i musztardą. 
2. Na talerz wsypujemy mąkę, a na drugi talerz bułkę tartą  i płatki migdałowe z przyprawą.
3. Śledzie obtaczamy w mące, następnie w jajku, na koniec w panierce.
4. Smażymy je na rozgrzanym tłuszczu po ok. 2 minuty z każdej strony.
5. Usmażone śledzie odsączamy z tłuszczu przy pomocy ręcznika papierowego. 

Wersja III :

1. Na talerz wsypujemy mąkę, dodajemy sól, pieprz i paprykę.
2. Śledzie obtaczamy dokładnie w mące.
3.  Smażymy je na rozgrzanym tłuszczu po ok. 2 minuty z każdej strony.
4. Usmażone śledzie odsączamy z tłuszczu przy pomocy ręcznika papierowego. 

Dip: 

1. W naczyniu malaksera umieszczamy kawałki kalafiora, pokrojone ogórki kiszone, posiekany czosnek z chilli. Dodajemy majonez, jogurt, przyprawy, sok z cytryny i miód.
2. Całość miksujemy na nie do końca gładką pastę. Na koniec próbujemy dipu, w razie czego doprawiamy do smaku i dodajemy posiekany szczypiorek.

Tosia

Gambas al pil pil - krewetki z czarnym czosnkiem i hiszpańskie opowieści

Hola! Witajcie oficjalnie w nowym roku, bo tak naprawdę dopiero dziś na blogu pojawi się pierwszy przepis w 2016 roku.

Moi obserwatorzy z Instagramu (@tochabrocha) oraz ze Snapachata pewnie doskonale wiedzą, że zaraz po świętach udałam się grupą przyjaciół do słonecznej Hiszpanii. Sylwestra powitaliśmy w Andaluzji, a żeby było ciekawiej, całkiem blisko nas wypoczywała także Śliwka, z którą nawet udało się tam spotkać :)

Nie chciałabym czytelników zanudzać szczegółami, tym bardziej, że wyjazd miał charakter odpoczynkowy i był zupełnie prywatny. Chętnie jednak podzielę się kilkoma zdjęciami i oczywiście możecie się spodziewać w najbliższym czasie trochę hiszpańskich przepisów.

Buenos Dias

Moim zadaniem w trakcie tygodnia wakacji była oczywiście opieka nad kuchnią i burczącymi brzuchami przyjaciół. Codziennie rano szykowaliśmy duże śniadanie, a każdy musiał wypełnić swój obowiązek, mieliśmy np. stanowisko do wyciskania andaluzyjskich pomarańczy, albo punkt z ekspresem do parzenia kawy.  Dla przykładu powyżej zdjęcie z jednego poranka, są na nim piwne placuszki z krewetkami, które zrobiłam, gdy z poprzedniego wieczoru zostało mi ciasto po panierowanych kalmarach. A także kilka innych rarytasów (jamon, chorizo smażone z boczniakami, hiszpański twaróg fresca, typowe ciastka z piekarni).

Nie było dnia, w którym byśmy nie jedli świeżych owoców morza, które w porównaniu z polskimi cenami - były tanie jak barszcz! Hitem niejednego wieczoru były wcześniej wspomniane kalmary w cieście piwnym. Jadaliśmy także krewetki przygotowane na wiele sposobów, małże, a w sylwestrowy wieczór zaserwowałam (podobno epicką) zupę z ośmiornicą.

Pod palmą najlepiej!

Od czasu do czasu jadaliśmy oczywiście tapasy na mieście, między innymi regionalne gambas al pil pil, czyli czosnkowe, skwierczące krewetki, podawane w glinianych naczyniach.

Na jednym z lokalnych targów kupiłam na pamiątkę takie dwa naczynia, aby odtworzyć je kiedyś w domu. I właśnie dzisiaj zatęskniłam za ich smakiem. Postanowiłam jednak zrobić je trochę inaczej, bo z czarnym czosnkiem, który przywiozłam ze sobą. Czosnek ten jest fermentowany i popularny w Andaluzji, ma wspaniałe właściwości zdrowotne i interesujący posmak. Już z samym zapachem przypomina trochę grzyby karmelizowane w occie balsamicznym.

Koniec "pogaduszek", zapraszam do oglądania zdjęć, a na samym dole znajdziecie przepis na gambasy!

Szałwia świeżo zerwana w górach

Magiczna Ronda

Uliczne przekąski - karmelowe orzechy arachidowe i churros

Mijas - białe miasteczko

Corrida!

Publiczność na arenie

Kumple

Muzykalne chłopaki w Granadzie

Hipsterzy z Trójmiasta

Pasterz i zachód słońca w Mijas

Tapas, stoisko z owocami morza i ośmiornica, z której powstała zupa

Gambas al pil pil z czarnym czosnkiem

Gambas al pil pil - krewetki w czarnym czosnkiem /2 porcje

• 300 g surowych i obranych z pancerzy krewetek *
• 2 suszone mini papryczki pil pil (piri-piri) lub łyżeczka posiekanej papryczki chilli
• 4 ząbki czarnego czosnku lub 3 ząbki klasycznego czosnku
• 4 łyżki posiekanej natki pietruszki
• 3 łyżki soku z cytryny
• 6 łyżek oliwy
• 1/4 łyżeczki ostrej papryki
• 1/2 łyżeczki słodkiej papryki
• sól, pieprz

1. Piekarnik rozgrzewamy do 200 stopni. Wkładamy naczynia żaroodporne na ok. 10 minut.
2. W tym czasie na patelni rozgrzewamy oliwę z posiekanym czosnkiem i papryczkami.
3. Po ok. minucie wrzucamy krewetki, zwiększamy płomień, dodajemy sól, pieprz, ostrą i słodką paprykę.
4. Smażymy przez ok. 2 minuty z jednej strony, następnie odwracamy na drugą stronę. Wrzucamy posiekaną pietruszkę, skrapiamy sokiem z cytryny i smażymy krewetki przez kolejne 2 minuty.
5. Nagrzane naczynia wyciągamy z piekarnika, przekładamy do nich zawartość patelni i szybko serwujemy z bagietką, dopóki krewetki są skwierczące.

* Krewetki mogą być mrożone, ale polecam kupować szare, czyli wcześniej niegotowane.

Tosia

Piernik dojrzewający

Gotowanie i pieczenie domowego chleba uczą cierpliwości, której chwilami brakuje mi w życiu codziennym, szczególnie do ludzi. Czasem warto czekać kilkanaście godzin, aby wyjąć z piekarnika chrupiący i cudownie pachnący bochenek świeżo upieczonego chleba.

Raz do roku uzbrajam się także w cierpliwość przygotowując ciasto na piernik staropolski (przepis). Proces dojrzewania ciasta trwa kilka tygodni. Następnie przychodzi czas na wałkowanie i pieczenie piernikowych blatów, które później muszą jeszcze poleżeć minimum 2 dni. Dopiero wtedy przychodzi najprzyjemniejszy moment przekładania piernika masą i polewania lśniącą czekoladą.

Na blogu jest już przepis sprzed dwóch lat ze wskazówkami jak upiec dojrzały piernik i przełożyć go powidłami oraz masą z orzechów włoskich. W tym roku chciałam się szybciej podzielić recepturą na nowe masy, ale niestety przyznaję się, że dałam ciała w tym temacie. Przed świętami każdy dzień jest dla mnie tak krótki, że nie wyrobiłam się z tym wcześniej.

Mam jednak nadzieję, że poradziliście sobie z zadaniem, a może dopiero będziecie przygotowywali masy i jeszcze zdążycie skorzystać z przepisu. Tym razem piernik przełożyłam jasną masą z orzechów nerkowca i marcepanu. Ciemną masę przygotowałam na bazie powideł, suszonych śliwek, pomarańczy, cynamonu i czerwonego wina. Cały piernik polałam jeszcze czekoladą i jak zwykle wyszło fantastycznie. Warto było czekać - piernik mnie nie zawiódł :)

Piernik dojrzewający

• ciasto dojrzewające z tego przepisu

Masa orzechowo-marcepanowa:

• 100 g orzechów nerkowca
• 100 g marcepanu
• 100 ml śmietanki kremówki
• laska wanilii
• 2 łyżki orzechówki
• 70 g cukru pudru

Masa śliwkowa:

• 100 g suszonych śliwek
• 150 g powideł śliwkowych
• łyżeczka świeżo startej skórki z pomarańczy
• sok z 1/2 pomarańczy (50 ml)
• 50 ml czerwonego wina
• 1/2 łyżeczki przyprawy korzennej lub cynamonu 

Polewa czekoladowa:

• 150 g gorzkiej czekolady
• 100 g mlecznej czekolady
• 40 g masła
• łyżka orzechówki 

 Pieczenie piernika:

1. Dojrzewające ciasto przez kilka tygodni dzielimy na 3 równe części (warto je zważyć na wadze kuchennej).
2. Blat oprószamy delikatnie mąką i każdą część ostrożnie i krótko zagniatamy. Przekładamy na pergamin i wałkujemy na wymiar formy (u mnie 25x35cm). 
3. Ciasto przekładamy do formy i wyrównujemy boki, wstawiamy do rozgrzanego piekarnika. Pieczemy przez 20 minut w 160 stopniach. 
4. Sprawdzamy stan upieczenia drewnianym patyczkiem. Upieczone spody będą dosyć miękkie, ale patyczek powinien być suchy.
5. Powtarzamy czynność z pozostałymi częściami ciasta.
6. Upieczone i ostudzone blaty piernikowe owijamy w papier do pieczenia i układamy jeden na drugim. 
7. Całość owijamy szczelnie folią aluminiową, na wierzch kładziemy deskę/książkę, aby obciążyć. 
8. Tak przygotowany piernik odstawiamy na 2-3 dni.

Masa orzechowa:

1. Orzechy wrzucamy na naczynia malaksera i miksujemy na pył. 
2. Dodajemy cukier puder, kawałki marcepanu oraz orzechówkę i dalej miksujemy.
3. W rondlu podgrzewamy krótko śmietankę kremówkę z ziarenkami i laską wanilii. Skórkę wanilii wyciągamy, a kremówkę wlewamy do masy.
4. Całość miksujemy jeszcze chwilę, aż masa będzie gładka i lśniąca.

Masa śliwkowa:

1. Do rondla wrzucamy śliwki, powidła, cynamon, skórkę z pomarańczy. Wlewamy wino i sok pomarańczowy.
2. Gotujemy na średnim ogniu przez ok. 15 minut, aż masa zgęstnieje.
3. Następnie miksujemy ją na gładki krem.

Przekładanie piernika:

1. Pierwszy płat upieczonego piernika kładziemy w taki sposób, aby jego gładka strona była u góry. 
2. Smarujemy go masą orzechową i przykrywamy drugim płatem piernika.
3. Rozprowadzamy po całej powierzchni piernika masę śliwkową i przykrywamy trzecim płatem.
4. Piernik owijamy w folię aluminiową i wkładamy na minimum 2 godziny do lodówki.
5. Następnie wyrównujemy boki piernika ostrym nożem i polewamy go czekoladą.

Polewa czekoladowa:

1. Nad rondlem z gotującą się wodą umieszczamy miskę z połamaną czekoladą i masłem.
2. Gotujemy w kąpieli wodnej, aż się rozpuszczą.
3. Na koniec wlewamy orzechówkę i dokładnie mieszamy, aby uzyskać lśniącą polewę.
4. Polewamy czekoladą piernik i smarujemy boki. 
5. Piernik wkładamy do lodówki na minimum godzinę. 

* Ps. Żałuję, że nie przygotowałam dwa razy więcej masy marcepanowej oraz śliwkowej, aby piernik miał więcej nadzienia. 
Tosia

Ryba po grecku

W moim domu rodzinnym, w okolicy świąt, zawsze gdzieś plącze się w lodówce zamówiona na tę okazję ryba po grecku. Rzadko która jednak smakuje tak, jak powinna smakować. Zanim w ogóle spróbuję, już uzbrajam się w cytrynę, dodatkową porcję koncentratu pomidorowego, pieprz, tabasco i sól. Nie mogę cieszyć się moją rybą zanim jej porządnie, po swojemu nie doprawię.

Muszę się wam przyznać, że oprócz numerów z doprawianiem, nigdy ryby po grecku nie zrobiłam od początku do końca sama. Nie wiem co mnie powstrzymywało, może łatwy dostęp do tej "domowej"? Nie mniej jednak melduję, że dzisiaj nadrobiłam zaległości i ta właśnie ryba zdecydowanie częściej będzie gościć na moim stole, niż tylko od święta.

Po dorsza wybrałam się tym razem nie na ryneczek, ale do delikatesów rybnych Gadus. Ryba była naprawdę pyszna i jędrna. Idealnie pasowała do tego co miałam z niej zrobić. Bo w rybie po grecku równie ważne jak sam sos jest dobra panierka. A jak wiadomo jest wtedy duże ryzyko, że ryba się rozleci przy smażeniu. Ale nie tym razem! Stworzyłam wersję idealną dla mnie, z mocno wyczuwalną cytryną i bardzo pomidorową. Dodałam też coś mało tradycyjnego- imbir i cynamon. No i ta panierka odklejająca się od ryby razem z sosem... bajka!:)

Ryba po grecku (ok. 8-10 porcji)

- 1 kg filetów z dorsza (ok. 8-10 filetów)
- 5 łyżek mąki
- 3 jajka
- 10 łyżek bułki tartej
- sól, pieprz
- 2 łyżki masła
- 2 łyżki oleju
- sok z połowy cytryny

- 3 marchewki
- 1 pietruszka
- 4 liście laurowe
- 1 duża cebula
- 3-centymetrowy kawałek świeżego imbiru
- 3 łyżki koncentratu pomidorowego
- 1 łyżka suszonego oregano
- 1 łyżka mielonej słodkiej papryki
- pół łyżeczki cynamonu
- 1 łyżka miodu
- 1 łyżka sosu sojowego
- 1 łyżka masła
- sok z połowy cytryny
- tabasco
- sól, pieprz

1. Rozgrzej piekarnik do 200 stopni. 
2. Zetrzyj marchewkę i pietruszkę na grubej tarce. W garnku zagotuj wodę 1 łyżką soli i liśćmi laurowymi. Gotuj ok. 25 minut, a następnie odcedź na sitku i odstaw na później. 
3. Cebulę pokrój w piórka, rozgrzej na patelni 1 łyżkę masła i zacznij smażyć. Smaż aż się zeszkli a następnie dodaj ugotowaną marchewkę z pietruszką, zetrzyj świeży imbir na tarce, dodaj koncentrat pomidorowy, oregano, słodką paprykę, cynamon, miód, sos sojowy, sok z cytryny i tabasco. Dopraw solą i pieprzem do smaku i smaż jeszcze kilka minut. 
4. Przygotuj 3 miski. Do jednej nasyp mąkę, do drugiej bułkę tartą w do trzeciej wbij jajka i roztrzep widelcem. 
5. Posól i popieprz filety z dwóch stron i po kolej zamaczaj z dwóch stron w mące, jajku, a następnie w bułce. 
6. Na patelni rozgrzej łyżkę masła i oleju. Układaj obtoczone filety na patelni i smaż aż panierka nabierze złocistego koloru. Ryby jeszcze nie dojdą do końca w środku, ale będą się jeszcze piec w piekarniku, więc się tym nie martw. 
7. Zrób drugą partię filetów, znowu rozgrzej masło i olej i usmaż z dwóch stron. 
8. Usmażone filety ułóż w naczyniu żaroodpornym i zalej sokiem z połowy cytryny. Nałóż sos na filety i wsadź do piekarnika na 15 minut. 
9. Wyjmij z piekarnika, możesz jeść na ciepło lub zimno. Najlepiej będą smakować po jednym dniu, jak trochę przejdą smakiem. 

Śliwka

Marchewkowe magdalenki

Jakie jest najczęściej zadawane pytanie do blogerów kulinarnych? Oczywiście "kto to wszystko zjada?", ale zaraz potem "skąd czerpiesz kulinarne inspiracje?". Nie przepadam za tymi pytaniami, chociaż zdecydowanie bardziej za tym pierwszym. Jeśli chodzi o kulinarne inspiracje to po prostu ciężko na nie odpowiedzieć, bo natchnieniem do gotowania może być absolutnie wszystko. Poczynając od produktów sezonowych i pogody, przez muzykę, filmy, kolory, a kończąc na snach. Czyli czymś w rodzaju kulinarnej incepcji.

Jakiś czas temu śniło mi się, że upiekłam piernikowe magdalenki. Po obudzeniu stwierdziłam, że to fantastyczny pomysł i będę musiała to faktycznie zrobić w okolicach świąt. Tak naprawdę nie pamiętam już czy przypadkiem nie myślałam o tych magdalenkach tuż przed zaśnięciem. Trzymajmy się jednak wersji, że je wyśniłam - będzie ciekawiej.

Kilka dni temu odwiedziłam kolegę. W jego kuchni znalazłam marchewkowe muffiny z kremowym serkiem. Skusiłam się na kawałek, a w smaku bardzo mi coś przypominały. Okazało się, że to babeczki z przepisu, który zamieściłam na blogu 4 lata temu!

Połączyłam te dwa wydarzenia i upiekłam dziś marchewkowe magdalenki z przyprawą korzenną. Podawałam je tradycyjnie z kremem na bazie serka typu "philadelphia", znanym dodatkiem do ciasta marchewkowego. Myślę, że magdalenki można też takim kremem "naszprycować" :) A jeśli wolicie wersję z samym cukrem pudrem to proponuję do środka wrzucić kawałki białej czekolady, jak w przepisie na cytrynowe magdalenki.

Ps. Oczywiście biszkoptowe magdalenki możecie też śmiało upiec w innej formie, niekoniecznie w kształcie muszelek. Bardziej świątecznie będą prezentowały się np. marchewkowe gwiazdki.

 Marchewkowe magdalenki/ 30-35 sztuk

• 3 jajka
• 100 g cukru
• 300 g mąki pszennej 
• 10 g proszku do pieczenia
• skórka z pomarańczy
• sok z pomarańczy (100 ml)
• marchewka (ok. 100 g)
• 200 g masła
• 20 g miodu
• łyżeczka przyprawy korzennej
• Krem:
• 150 g serka śmietankowego typu "philadelphia"
• 50 g cukru pudru
• 50 g miękkiego masła
• łyżka soku z cytryny

1. Mąkę z proszkiem do pieczenia wsypujemy do misy.
2. W rondlu topimy masło, studzimy.
3. Łączymy miód ze świeżo wyciśniętym sokiem z pomarańczy, skórką, tartą na drobnych oczkach marchewką i ostudzonym masłem.
4. Jajka z cukrem ubijamy na puszystą masę. Dodajemy maślano-pomarańczową miksturę.
5. Do misy z mąką wlewamy mokre składniki, delikatnie mieszamy.
6. Ciasto przykrywamy i wstawiamy na noc do lodówki lub od razu zabieramy się za pieczenie.
7. Piekarnik rozgrzewamy do 190 stopni. Foremki na magdalenki smarujemy masłem i oprószamy mąką.
8. Do każdego wgłębienia w formie przekładamy po łyżce ciasta. Wierzch wyrównujemy. 
9. Formę wkładamy do piekarnika, pieczemy przez 5 minut w 190 stopniach. Następnie wyłączamy piekarnik na minutę (magdalenki uzyskają w ten sposób charakterystyczne wgłębienia). 
10. Po minucie ustawiamy temperaturę na 160 stopni i dopiekamy jeszcze przez 5 minut.
11. Upieczone magdalenki wyciągamy z formy, przekładamy na kuchenną kratkę.
12. Serek łączymy z cukrem pudrem, masłem i sokiem z cytryny. Miksujemy na gładki krem. 
13. Magdalenki oprószamy cukrem pudrem i podajemy z kremem.

Tosia

Śniadanie do łóżka #206: Panini z wołowiną i karmelizowaną cebulą

Od jakiegoś czasu wykonujemy z Tosią straaaaaasznie ciężką pracę, mianowicie sprawdzamy wszystkie trójmiejskie knajpy w poszukiwaniu najlepszych śniadaniówek na wybrzeżu. Przetestowałyśmy już ich naprawdę wiele, a ja (za Tosię nie mogę się wypowiadać) wciąż stoję na stanowisku, że najlepszą śniadaniownią w Trójmieście jest Chwila Moment w Gdyni.

Jeśli marzysz o jajecznicy, jajkach po benedyktyńsku, czy wymyślnych kanapkach, znajdziesz je właśnie tam. A ja mam szczególną słabość do widniejącego w karcie panini z wołowiną. Jest przepyszne, łączy w sobie nie tylko idealnie doprawione mielone mięso, ale również topiony ser i karmelizowaną cebulę.

I właśnie tę pozycję postanowiłam dzisiaj powtórzyć w domu. Z tą różnicą, że zamiast serka topionego postawiłam na ser lazur, który idealnie wkomponował się w smak wołowiny i słodycz karmelizowanej cebuli. Po prostu pycha, spróbujcie!

Panini z wołowina i karmelizowaną cebulą(4 porcje)

- 2 długie bagietki
- 350 g mielonej wołowiny
- 1 lyżeczka mielonej ostrej papryki
- pół łyżeczki kuminu
- pół łyżeczki cynamonu
- 1 łyżka sosu sojowego
- sól
- 1 łyżka masła klarowanego

- pół cebuli
- 1 łyżka brązowego cukru
- 1 łyżka masła klarowanego

- 100 g sera lazur

1. Przygotuj karmelizowaną cebulę. Pokrój cebulę w piórka, rozgrzej masło klarowane na patelni i dodaj pokrojoną cebulę. Podsmaż aż się zeszkli, dodaj brązowy cukier i zalej wodą do wysokości cebuli. Smaż aż woda wyparuje (powinno to zając ok. 7 minut). Odstaw na bok.
2. Przygotuj wołowinę. Rozgrzej masło klarowane na patelni, dodaj wołowinę, ostrą paprykę, kumin, cynamon, sos sojowy i dosól. Poszatuj połowę sera lazur (50 g) i dodaj do mięsa, żeby się rozpuściło. Smaż aż mięso przestanie być czerwone. 
3. Przekrój bagietki na pół wzdłuż, wyłóż na nie warstwę wołowiny, a następnie warstwę karmelizowanej cebuli. Na wierzchu wyłóż pokrojoną w plastry resztę sera lazur (50 g). 
4. W opiekaczu, lub na patelni grillowej podgrzej kanapki z dwóch stron. 

Śliwka

Gravlax - łosoś marynowany w burakach

To trochę absurdalne, ale fakt mieszkania nad morzem Bałtyckim wcale nie oznacza dostępu do mnóstwa świeżych ryb. Zdecydowanie łatwiej kupić już gotowe produkty jak np. koreczki śledziowe czy wędzona makrelę, a nad morzem powinno być inaczej! Żeby zrobić jakieś wyjątkowe rybne danie trzeba się naprawdę napocić, aby je najpierw kupić. Można ze świecą szukać miejsc, w których faktycznie dostępne są świeże ryby. Kilka razy nacięłam się na trzeciej świeżości ryby i to nawet w kultowych miejscach, takich jak Hala rybna. Od jakiegoś czasu odwiedzam pobliskie delikatesy rybne Gadus i jeszcze ani razu się nie zawiodłam.

Na co dzień chyba najchętniej eksperymentuję w kuchni z dorszem, ale tym razem skusiłam się na łososia. Od kilku lat w okolicach świąt zabieram się za przygotowanie gravlaxu i w końcu udało mi się za to zabrać :)

Można powiedzieć, że proces przygotowywania tego dania to pogrzeb łososia. Dlaczego? Znalazłam gdzieś informację, że w językach skandynawskich grav oznacza grób, a lax to po prostu łosoś. Kiedyś marynowaną rybę obwiązywano w korę brzozową i zakopywano na kilka dni pod ziemią. Teraz robi się to w znacznie łatwiejszy i przyjemniejszy sposób.

Wystarczy zamarynować rybę w soli i cukrze, dodać zioła i szczelnie owinąć w folię spożywczą. Po dwóch dobach marynowany łosoś jest gotowy do jedzenia. Ja dodatkowo skusiłam się i do marynaty dodałam koperek, tartego buraka, różowy pieprz i skórkę z pomarańczy. Wyszło pysznie!

Łososia serwowałam z pestkami granatu i klasycznie, czyli z cytryną. Świetnie będzie tu też pasował musztardowy sos lub śmietana. Marynowana ryba na pewno zagości u mnie na świątecznym stole. A teraz coś czuję, że kawałek łososia wykorzystam do domowego sushi :)

Gravlax - łosoś marynowany w burakach

• kilogram filetu ze świeżego łososia ze skórą (bez ości)
• 160 g kamiennej lub gruboziarnistej soli
• 60 g cukru
• skórka z pomarańczy
• burak
• pęczek koperku
• 50 ml wódki (u mnie chłopska pieprzówka)
• 2 łyżki różowego pieprzu
• pestki granatu

1.  Sól łączymy z cukrem, posiekanym koperkiem, pieprzem i świeżo startą skórką z pomarańczy. Ścieramy buraka na tarce o małych oczkach i mieszamy z przyprawami. Odstawiamy na kilka minut.
2. Dużą formę (długości ryby) wykładamy folią spożywczą. Dno wykładamy połową przygotowanej marynaty, kładziemy na niej łososia skórą do dołu i zakrywamy z wierzchu pozostałą marynatą. Rybę skrapiamy dodatkowo wódką i przykrywamy szczelnie folią spożywczą.
3. Kładziemy na ofoliowanym łososiu obciążenie w postaci np. puszek lub słoików i wstawiamy na 24 godziny do lodówki.
4. Po dobie zdejmujemy obciążenie, odlewamy płynną marynatę i ponownie wkładamy ofoliowaną rybę na kolejną dobę do lodówki.
5. Po tym czasie przepłukujemy łososia zimną wodą (aby pozbyć się buraczanej marynaty) i wycieramy ręcznikami papierowymi.
6. Łososia kładziemy skórą do dołu, posypujemy świeżo posiekanym koperkiem, pestkami granatu, pieprzem i kroimy ostrym nożem na cienkie plasterki. Podajemy z pieczywem, placuszkami lub ziemniakami.
7. Rybę przechowujemy w pudełku w lodówce do 10 dni.

Tosia

Czwartkowy obiad #27: Grochówka z wędzonymi śliwkami + wątróbka z żurawiną w sosie z czerwonego wina

Postanowiłam w tym tygodniu zabrać się za dania, które są wyjątkowo niemodne! W programach telewizyjnych, w książkach kucharskich, czasopismach, na blogach, instagramach i w hipsterskich knajpach otaczają nas burgery na drewnianych deskach, puddingi chia, chipsy z jarmużu i fondanty czekoladowe. Nawet w barach mlecznych stawiają bardziej na kluseczki, schaboszczaki, pierogi i naleśniki. Już nikt nie pamięta jak fantastyczna i rozgrzewająca może być treściwa grochówka. Nie wspomnę już o niefotogenicznej i nielubianej wątróbce.

Zatem dziś przedstawiam obciachowy obiad, prawie tak jak piosenki Ich Troje i skarpety noszone do sandałów.

Na pierwsze danie musi być oczywiście zupa! Zdecydowałam, że trochę odczaruję jednak tę grochówkę i przygotuję ją w taki sposób, aby każda modna knajpa chciała ją mieć w menu. Zamiast mięsnej wersji postawiłam na wegańską (no dobra, dałam miód, a nie każdy go uznaje - można zastąpić syropem z agawy). Charakterystycznego posmaku oddaje zupie regionalna suska sechlońska, czyli wędzona śliwka. I radzi sobie w zupie znakomicie, bo jak zaserwowałam zupę Pawłowi to był pewien, że jest w niej mięso! A to nie koniec niespodzianek, bo ciekawej słodyczy nadaje zupie także jabłko, wcześniej wspomniany miód i masło orzechowe.

Na drugie danie nieszczęsna wątróbka. Kto sobie z nią nie daje rady jeszcze od czasów dzieciństwa, niech lepiej zamknie oczy. Chociaż może właśnie nie, bo przygotowana na słodko-kwaśno w żurawinowym sosie z korzenną nutą i czerwonym winem smakuje tak dobrze, że mogłaby w końcu kogoś przekonać. A podawałam ją z puree jabłkowo-ziemniaczanym.

To kto się skusi na niemodny obiad? :)

Grochówka z wędzonymi śliwkami i masłem orzechowym

• cebula
• marchewka
• pietruszka
• 1/2 korzenia selera
• 1/2 jabłka
• 10 wędzonych śliwek
• 150 g grochu (połówki grochu łuskanego) *
• liść laurowy
• ziele angielskie
• 2 l wody
• łyżka sosu sojowego
• łyżka miodu
• 2 łyżki masła orzechowego
• sól, pieprz
• suszony majeranek
• łyżka oliwy

 Wątróbka z żurawiną w sosie z czerwonego wina

• 500 g kurzej wątróbki
• biała część pora
• 150 g świeżej żurawiny
• 150 ml czerwonego półwytrawnego wina
• 2 łyżeczki suszonego rozmarynu
• kora cynamonowa lub 1/2 łyżeczki mielonego cynamonu
• 2 ziarenka ziela angielskiego
• 2 goździki
• gwiazdka anyżu
• skórka z 1 pomarańczy
• sok z 1 pomarańczy
• 5 łyżek cukru trzcinowego
• łyżka octu balsamicznego
• mąka pszenna do obtoczenia mięsa (ok. 50 g)
• olej roślinny do smażenia (kilka łyżek)
• sól, pieprz **

Puree jabłkowo-ziemniaczane

• 700 g ziemniaków
• jabłko
• łyżeczka suszonego rozmarynu
• 2 łyżki masła
• 5 łyżek mleka
• sól, pieprz
  

 Grochówka:

1. Cebulę drobno siekamy, obraną marchewkę, pietruszkę, jabłko i seler kroimy w kostkę podbnej wielkości.
2. Na oliwie podsmażamy cebulę, dodajemy pokrojone drobno wędzone śliwki i podsmażamy 5 minut. Dodajemy warzywa oraz jabłko i smażymy przez kilka kolejnych kilka minut.
3. Dodajemy groch, zalewamy wodą, dorzucamy liść laurowy, ziele angielskie. Gotujące się warzywa przyprawiamy pieprzem i solą. Zmniejszamy płomień i gotujemy przez 40 minut.
4. Po tym czasie zupę doprawiamy miodem, sosem sojowym, masłem orzechowym i majerankiem, gotujemy jeszcze chwilę. Próbujemy zupę i w razie potrzeby przyprawiamy jeszcze pieprzem i solą.

Wątróbka: 

1. Żurawinę wsypujemy do rondla, zalewamy 100 ml wina, dodajemy ocet balsamiczny, przyprawy korzenne, cukier, skórkę i świeżo wyciśnięty sok z pomarańczy.
2. Gotujemy na dużym ogniu przez 5 minut, gdy alkohol trochę odparuje, zmniejszamy ogień i dusimy całość przez ok. 15-20 minut. Od czasu do czasu mieszamy.
3. Po tym czasie uzyskamy gęsty sos. Wyjmujemy z niego przyprawy i studzimy.
4. Wątróbkę oczyszczamy z błonek i obtaczamy w mące.
5. Na rozgrzanej patelni podsmażamy na łyżce oleju posiekany por. Po kilku minutach ściągamy go z patelni, dodajemy łyżkę oleju i wykładamy połowę wątróbki. Smażymy ją po ok. 2-3 minuty z jednej strony, następnie 2 minuty z drugiej. Pod koniec smażenia. doprawiamy ją solą, pieprzem i rozmarynem.**
6. Podsmażoną wątróbkę ściągamy z patelni. Dodajemy łyżkę oleju i wykładamy pozostałą część wątróbki. Znów obsmażamy z dwóch stron i doprawiamy pod koniec. 
7. Następnie dajemy podsmażoną wcześniej wątróbkę z porem. Dodajemy przygotowany wcześniej sos żurawinowy.
8. Zwiększamy ogień i wlewamy pozostałe wino. Całość dusimy ok. 5 minut.
9. Wątróbkę podajemy z puree jabłkowo-ziemniaczanym oraz smażonym jabłkiem.***

Puree jabłkowo-ziemniaczane:  

1. Obrane ziemniaki gotujemy w osolonej wodzie przed 20 minut.
2. Następnie dodajemy obrane i pokrojone na kilka kawałków jabłko. Gotujemy jeszcze 5 minut.
3. Ziemniaki z jabłkiem odsączamy z wody, dodajemy masło, mleko, sól, pieprz i rozmaryn.
4. Ugniatamy tłuczkiem do ziemniaków na puszyste puree.

* Połówki łuskanego grochu nie wymagają wcześniejszego namaczania.
** Wątróbkę przyprawiamy solą pod koniec smażenia, aby nie pryskała.
*** Plaster jabłka podsmażyłam na oliwie z chilli.
Tosia

Śniadanie do łóżka #205: Pasta z makreli z orzechami nerkowca

Na pewno kojarzycie piosenkę Rihanny o parasolce z refrenem "Under my umbrella, ella ella ee ee ehh eeh eee".

Mam dla was propozycję na kolejny weekend, chociaż w tygodniu też możecie zrealizować ten plan! Włączcie ten fatalny szlagier i zabierzcie się za obieranie wędzonej makreli podśpiewując "Makrela ella ela eee ehh ee ehh ee".

Następnie zmiksujcie rybę z twarogiem, orzechami nerkowca i kilkoma innymi składnikami. Delektujcie się smakiem gładkiej pasty na chrupiącym pieczywie. Obiecuję, że dalszy ciąg dnia będzie musiał być udany :)

A jeśli wolicie pomidorową wersję pasty to odsyłam do tego przepisu. Oba są fantastyczne i polecam je z czystym sumieniem wszystkim miłośnikom makrelki.

Ps. Pasta będzie oczywiście równie dobrze smakowała na puszystej bułeczce. My jednak skusiliśmy się na chrupkie pieczywo, które przywiozła nam Śliwka w prezencie ze Szwecji - dzięęki ;)

Pasta z makreli z orzechami nerkowca 

• wędzona makrela
• 100 g orzechów nerkowca
• 100 g półtłustego twarogu
• 2 łyżki majonezu
• 3 łyżki jogurtu naturalnego
• łyżeczka musztardy
• ząbek czosnku
• łyżka soku z cytryny
• 3 łyżki posiekanej natki pietruszki
• mała cebula
• 3 ogórki kiszone
• sól, pieprz 

1. Obieramy starannie makrelę i przekładamy ją do wysokiego naczynia, dodajemy orzechy, twaróg, jogurt, sok z cytryny, musztardę i majonez. 
2. Miksujemy blenderem na gładką pastę.
3. Cebulę i ogórki kroimy w drobną kostkę, pietruszkę siekamy. Dodajemy je do pasty, doprawiamy solą i pieprzem do smaku.
4. Pastę serwujemy na chrupkim pieczywie z ogórkiem kiszonym, orzechami i pietruszką.

Tosia

Obiad czwartkowy #26: Dyniowa kasza z imbirem

Jest pewien schemat, który powtarza się w miarę regularnie, średnio co drugi czwartek.

- Mam nadzieję, że wiesz, że dzisiaj jest czwartek, twoja kolej robienia obiadu. Jeśli oczywiście w tej chwili tworzysz coś w kuchni, to przepraszam, że w ogóle pytam, ale piszę na wszelki wypadek. 

Aaaaaaaaaaaaaaaaa! To dzisiaj czwartek?

W okresie jesienno-zimowym zapominanie o obiedzie nie tylko zdarza się zasadniczo częściej niż w okresie letnim, ale również jest nieco bardziej uciążliwe, jako że nadchodzi 15:30 i mamy po świetle do zdjęć. A ja od lat obiecuję sobie, że wreszcie zacznę być blogowym kujonem, wpisy przygotowywać na kilka dni wcześniej, a nie w ostatniej chwili. 

Dzisiaj po takiej wiadomości postanowiłam się jednak spiąć i zabrałam się za szybkie czyszczenie lodówki. Co mamy? Pół dyni, która została z wielokrotnie już przygotowywanej tej jesieni zupy- krem na mleczku kokosowym. Cebula. Pół opakowania fety i coś co w lodówce mam zawsze- suszone pomidory. Coś z tego wymyślę, bez wątpienia.

Postawiłam na kaszę, której już dawno na blogu nie było. Kiedyś prezentowana co tydzień w ramach naszego cyklu "Wtorek z kaszą" (wtedy schemat smsowy powtarzał się we wtorki), dzisiaj została nieco zapomniana. Czas przywrócić o niej pamięć!

Jesienią, jesienią, jesienią... mogłabym opowiadać o jesiennych smakach godzinami. Bo tyle jest wspaniałych rozgrzewaczy- zupy, korzenne przyprawy, pieczone warzywa. A gdy na dworze ziąb i pada, najlepiej zamknąć się kuchni i z tymi wszystkimi smakami bezczelnie eksperymentować, ogrzewając się przy okazji przy piekarniku. I nie dajcie sobie w kaszę dmuchać! Lepiej ją ugotujcie z pysznym dyniowym puree i doprawcie dużym kawałkiem imbiru.

Taki obiad idealnie sprawdzi się też w lunchboxie, zarówno na zimno jak i na ciepło.

Dyniowa kasza z imbirem (2 porcje)

- 100 g kaszy jęczmiennej mazurskiej*
- pół małej dyni hokkaido
- 3-centymetrowy kawałek świeżego imbiru
- 1 cebula
- 6 suszonych pomidorów
- 2 plastry sera feta
- 2 łyżki sosu sojowego
- 1 łyżka octu balsamicznego
- tabasco
- 2 łyżki oliwy
- 1 łyżka masła klarowanego
- sól

1. Rozgrzej piekarnik do 200 stopni. Pokrój dynię, na mniejsze kawałki (razem ze skórką), wydrąż pestki ze środka i ułóż w naczyniu żaroodpornym. Polej oliwą i wstaw do piekarnika. Piecz ok. 30 minut. 
2. Ugotuj kaszę zgodnie z instrukcją na opakowaniu w osolonej wodzie. 
3. Cebulę poszatkuj. Rozgrzej masło klarowane na dużej patelni i usmaż cebulę aż się zeszkli, odstaw na bok.
4. Gdy dynia się upiecze, zmiksuj ją blenderem na gładką masę (dynię hokkaido można zmiksować razem ze skórką). 
5. Na patelnię z cebulą dodaj kaszę i puree z dyni. Dobrze wymieszaj i dopraw sosem sojowym, octem balsamicznym i porządnym chlustem tabasco. Dosól.
6. Poszatkuj suszone pomidory i ułóż je na wierzchu razem z pokruszoną fetą.

* możecie użyć też innej kaszy, ale raczej nie polecam w tym wypadku gryczanej, bo smak może być zbyt dominujący

Obiad czwartkowy #25: Odwrócone orietnalne gołąbki + jabłkowy ryż + imbirowe ogórki

Co prawda dopiero czwartek, ale mogę już śmiało napisać, że to nie był szczęśliwy tydzień.

Wyobraźcie sobie, że kilka miesięcy temu postawiliście sobie na tamtą chwilę jakiś ambitny cel. Taki, który może nie jest najważniejszą sprawą w waszym życiu, ale systematycznie pracujecie nad tym, aby był możliwy do zrealizowania. Wszystko małymi krokami idzie do przodu, aż tu nagle dzień przed "godziną zero" dopada Was obrzydliwy wirus i lądujecie chorzy w łóżku. Można się wkurzyć, prawda?

W środę miałam przebiec 10 km w Biegu Niepodległości. Ktoś powie, że to mało, ktoś, że dużo, tak szczerze to średnio mnie to obchodzi. Jeszcze poprzedniej zimy jak słyszałam, że miałabym tyle przebiec ulicami miasta uważałam, że to niemożliwe i musi być nieprzyjemne. Prawda jest taka, że byłam trochę kluchą i może sportu się nie bałam, ale raczej go unikałam, bo wymaga wychodzenia poza strefę swojego komfortu. Przeszłam w tym roku sporą metamorfozę, przede wszystkim w podejściu do sportu, może przy okazji też do innych spraw. Jestem z siebie dumna, a ten bieg miał być dla mnie wisienką na torcie. I co? Leżałam w tym czasie z gorączką w łóżku.

Nie ma jednak co płakać nad rozlanym mlekiem. Będą jeszcze inne okazje, aby sprawić sobie przyjemność i się ze sobą zmierzyć. Na szczęście powoli wracają mi siły i chętnie weszłam dziś do kuchni.

Po chorobie wrócił też apetyt, ale nie mogłam się zdecydować czy mam ochotę na klasyczne gołąbki, czy na orientalną kuchnię. Połączyłam zatem oba pomysły i tym sposobem wyszedł idealny kompromis dla każdej pani domu. Jak zadowolić męża Janusza, który na obiad chciał gołąbki i syna Mariusza, który wciąż marzy o azjatyckiej kuchni? Zrobić orientalne odwrócone gołąbki :)

To mini kotlety mielone z kapustą, podane na jabłkowym ryżu, z sosem pomidorowym i imbirowymi piklami z ogórka. To może brzmi jak szalony plan, ale jakby się tak nad tym dłużej zastanowić to wszystkie główne składniki obiadu się ze sobą lubią: wołowina, ryż, jabłko, imbir, kapusta, koperek, pomidor.

Odwrócone orientalne gołąbki/ 12 sztuk

• 500 g mielonej wołowiny
• 150 g kapusty
• cebula
• ząbek czosnku
• 2 łyżki posiekanego koperku
• łyżeczka posiekanej papryczki chilli
• 3 łyżki bułki tartej
• żółtko
• sól, pieprz
• bułka tarta do obtoczenia
• olej do smażenia (u mnie kokosowy)

Jabłkowy ryż

• szklanka suchego ryżu jaśminowego
• 2 szklanki soku jabłkowego
• łyżeczka soli

Imbirowe ogórki

• ogórek szklarniowy
• łyżka posiekanego imbiru
• łyżka posiekanego koperku
• łyżeczka cukru trzcinowego
• szczypta soli
• 2-3 łyżki octu ryżowego

Sos pomidorowy

• cebula
• ząbek czosnku
• łyżeczka posiekanej papryczki chilli
• łyżeczka posiekanego imbiru
• jabłko
• puszka pomidorów
• łyżka koncentratu pomidorowego
• łyżeczka cukru trzcinowego
• łyżka octu ryżowego
• łyżka sosu sojowego
• sól, pieprz

Gołąbki:

1. Kapustę drobno siekamy i zalewamy wrzątkiem, zostawiamy na minutę, następnie odsączamy na sicie.
2. Na patelni podsmażamy posiekaną w kostkę cebulę, dodajemy kapustę, imbir i czosnek. Przyprawiamy solą i pieprzem, podsmażamy 5 minut, studzimy.
3. Mielone mięso mieszamy z wcześniej przygotowaną kapustą z cebulą, dodajemy koperek, przyprawy, żółtko i bułkę tartą. 
4. Wyrabiamy krótko masę i formujemy12 małych kotlecików. Każdy z nich obtaczamy w bułce tartej.
5. Kotlety podsmażamy na rozgrzanym tłuszczu przez ok. 3 minuty z każdej strony. Przekładamy je na blachę wyłożoną pergaminem i dopiekamy przez ok. 8 minut w 160 stopniach. 
6. Odwrócone gołąbki podajemy z jabłkowym ryżem, sosem pomidorowym i z imbirowymi ogórkami.

Jabłkowy ryż:

1. Suchy ryż wsypujemy do rondla, zalewamy sokiem jabłkowym, dodajemy sól i gotujemy na średnim ogniu przez ok. 15 minut.
2. Po tym czasie ryż powinien wchłonąć płyn. Przykrywamy rondel i zostawiamy jeszcze na 10 minut.

Imbirowe ogórki:

1. Ogórka obieramy co drugie pasmo i kroimy na 3 części. Każdą z nich przekrawamy w pionie, pozbywamy się łyżeczką miękkiego miąższu i kroimy pozostałą, jędrną część ogórka ze skórką w paseczki.
2. Do ogórkowych paseczków dodajemy posiekany imbir z koperkiem, cukier, sól i ocet ryżowy, mieszamy i zostawiamy na 30 minut do przegryzienia. 

Sos pomidorowy:

1. Na patelni podsmażamy posiekaną cebulę z imbirem, czosnkiem i jabłkiem. Po kilku minutach wlewamy puszkę pomidorów, dodajemy koncentrat, sos sojowy, ocet ryżowy, sól, pieprz i cukier. 
2. Całość dusimy na średnim ogniu przez ok. 15 minut. Następnie przelewamy do wysokiego naczynia i miksujemy blenderem na gładki sos.

Tosia

Obiad czwartkowy #24: Krewetki z chorizo + parmezanowa polenta

Mam pewną słabość do azjatyckich, albo lepiej quasi-azjatyckich dań. Mam tendencję do nadużywania past curry i mleczka kokosowego. Imbir i kolendra według mnie pasują prawie do wszystkiego, zawsze więc staram się w domu mieć wielki korzeń imbiru i doniczkę pełną ulubionych ziół. Konsekwencją mojej słabości jest więc tworzenie obiadów trochę na jedną modłę. Najlepszy kurczak? W czerwonym curry, posypany kolendrą. Najlepszy łosoś? W czerwonym curry z kolendrą. Krewetki? Bardzo proszę, na pewno dodam do nich mleczko kokosowe, imbir i kolendrę.

Zasadniczo nam to nie przeszkadza, oboje kochamy ten smak i możemy spokojnie się nim cieszyć nawet kilka razy w tygodniu. Ale wszystko co dobre kiedyś się kończy i w nasz związek z jedzeniem powoli wkrada się nuda.

Gdy obudziłam się dziś rano zastanawiałam się co zrobić na obiad czwartkowy. Czy pojawiły się już krewetki w mleczku kokosowym? Chyba nie, więc dodam do nich dynię i przedstawię wam pyszny sposób na obiad. Ale szybko się opamiętałam, nie tym razem koleżanko!

Nie od dziś wiadomo, że owoce morza świetnie łączą się z chorizo. Wydaje się, że to mieszanie ryby i mięsa nie powinno doprowadzić do niczego dobre, ale wręcz przeciwnie. Gdy krewetki, lub kalmary nabiorą smaku wytopionego z chorizo tłuszczu, robi się naprawdę interesująco. A od siebie dodałam jeszcze paprykę i cebulę, całość doprawiłam sporą porcją tymianku i podostrzyłam tabasco. I co najważniejsze, polenta. Pyszna, kremowa i parmezanowa.

Spróbujcie szczególnie jeśli tak jak ja, nie możecie się zdecydować, co lubicie bardziej, krewetki czy chorizo. Dodatkowym atutem jest to, że to mniej więcej 15 minut roboty (licząc z krojeniem).


Krewetki z chorizo (2 porcje)

- 250 g surowych krewetek*
- pół kiełbasy chorizo (125 g)
- 1 czerwona papryka
- 1 cebula
- garść świeżego tymianku
- 1 łyżka oliwy
- tabasco

1.  Pokrój chorizo na plastry, paprykę w dużą kostkę, a cebulę w grube plastry. 
2. Na zimnej patelni podgrzej chorizo i podsmażaj kilka minut aż wytopi się tłuszcz. Zdejmij z patelni (zostawiając tłuszcz). 
3. Na tłuszczu z chorizo i jednej dodatkowej łyżce oliwy podsmaż paprykę i cebulę. Podsmażaj kilka minut, dodaj z powrotem chorizo, krewetki i tymianek. 
4. Podsmażaj kilka minut aż krewetki nabiorą różowej barwy. 
5. Dopraw tabasco. Sól nie powinna być potrzebna, gdyż chorizo jest słone samo w sobie. 
6. Podawaj na gorącej polencie. 

Parmezanowa polenta (2 porcje)

- 1 szklanka mleka
- 5 łyżek kaszki kukurydzianej**
- 25 g tartego parmezanu
- sól, pieprz

1. Ugotuj polentę na lekko osolonym mleku zgodnie z instrukcją na opakowaniu. 
2. Zacznij gotować w końcowej fazie smażenia krewetek, aby wszystko doszło w jednym momencie ( u mnie trwało to ok. 3 minuty). 
3. Dodaj parmezan do gorącej polenty i dobrze wymieszaj. 

*jeśli kupujesz mrożone, koniecznie kup surowe (szare) krewetki
** jedna szklanka mleka na 5 łyżek kaszki to proporcje podane na opakowaniu, aby uzyskać gęstą polentę, jeśli twój produkt zawiera inne proporcje na gęstą kaszkę, użyj tych podanych na opakowaniu

Śliwka