Śniadanie do łóżka #186: Mini croissanty ze szparagami

 
Od jakiegoś czasu, zaczęłam celowo zwalniać kulinarnie w weekendy. Oczywiście to się nie tyczy celebrowania śniadania, czy sytuacji kiedy spodziewam się gości lub wybieram do kogoś np. z deserem. Uznałam, że w ciągu tygodnia sporo czasu spędzam w kuchni, a także nad zdjęciami i przepisami. A nie od dziś wiadomo, że w nawet najlepszym związku potrzebna jest odrobina oddechu. Dlatego wolę stanąć nad kuchennym blatem w poniedziałek rano pełna nowych kulinarnych pomysłów, a w weekend odpocząć, jeśli czuję taką potrzebę.

Od lat moją super mocą jest przewidywanie bliskiej przyszłości. Jeśli wiem, że w weekend szykuje się impreza  z przyjaciółmi i prawdopodobnie jeden poranek może być dla mnie ciężki, ubezpieczam się wcześniej np. piekąc spory bochenek chleba na zakwasie lub wałkując ciasto francuskie. Dzięki temu wiem, że moje poranki są uratowane, a śniadanie będzie odpowiednio celebrowane.

Tak zrobiłam w tym tygodniu. Przed weekendem zabrałam się za przygotowywanie domowego ciasta francuskiego. Domyślam się, że niektórzy zrobią teraz wielkie oczy, ale wbrew pozorom nie jest to wcale taka trudna sprawa. Wymaga za to sporo cierpliwości i krążenia przez kilka godzin w okolicy kuchni, aby co 20-30 minut wałkować schłodzone ciasto.

Różnica w smaku między kupną rolką ciasta z dyskontu a ciastem własnoręcznie wałkowanym i składanym jest ogromna. A wychodzą z niego świetne croissanty, o maślanym smaku i przyzwoitym rozwarstwieniu listków.

Część ciasta owinęłam wokół ugotowanych szparagów i sera pleśniowego. Tak powstały mini croissanty serowe, które idealnie sprawdziłyby się na śniadaniu w plenerze. Jednak zjadane przy stole i maczane w rabarbarowym sosie chutney (przepis) smakowały również wzorowo :)

Ps. Myślę, że w stateczności można w tym przepisie wykorzystać także kupne ciasto ;) A po dokładny przepis na domowe ciasto francuskie zapraszam na drugiego bloga.

Mini serowe croissanty ze szparagami/ (12 sztuk)

• 200 g ciasta francuskiego (u mnie domowe: przepis)
• 12 ugotowanych szparagów (przedzielonych na pół)
• 6 plastrów sera camembert
• 4 łyżki świeżo tartego parmezanu
• jajko + łyżeczka mleka

1.  Ciasto francuskie cienko wałkujemy na koło o średnicy 25 cm. Dzielimy na 12 trójkątów.
2. Wzdłuż podstawy każdego trójkąta kładziemy po szparagu i paseczku sera camembert. Zawijamy ciasto zaczynając od podstawy ku wierzchołkowi.
3. Zawinięte mini croissanty kładziemy na blasze wyłożonej pergaminem. Smarujemy z wierzchu rozbełtanym jajkiem i wstawiamy do rozgrzanego piekarnika.
4. Croissanty pieczemy przez 10 minut w 200 stopniach, następnie otwieramy piekarnik, posypujemy je świeżo tartym parmezanem i podpiekamy jeszcze 5 minut.
5. Upieczone croissanty serwujemy na ciepło lub zimno. Polecam z dodatkiem rabarbarowego chutney.

* W wersji mięsnej, szparagi można dodatkowo owinąć w boczek lub szynkę parmeńską.

Tosia

Tydzień z Lunchboxem #2: Empanadas z wędzonym kurczakiem

Od jakiegoś czasu stałam się prawdziwym pracownikiem. Pracuję od 8-16, narzekam, że pięć dni w tygodniu muszę wstawać ZA wcześnie i nie mam czasu na cokolwiek. Całe światło dzienne przesiaduję w pracy, a po powrocie nie mam zbyt wiele czasu na gotowanie i eksperymentowanie, właściwie marzę tylko o pójściu spać. A co czeka mnie po pójściu spać? Kolejny dzień pracy. Weekendy stają się prawdziwą perełką w skali tygodnia.

Zrozumiałam też ważną rzecz. Siedzenie na krześle przed komputerem przez większość dnia nie sprzyja zdrowemu trybowi życia, a ja nie robię się młodsza. Prawidłowe odżywianie się i sport nie staje się już tylko fanaberią z wieloma (naprawdę wieloma) wyjątkami, ale prawdziwym obowiązkiem. Staram się patrzeć na zegarek i jeść co trzy godziny (żadnego podjadania!), a do pracy jeżdżę rowerem póki pogoda na to pozwala. Gdzieś po pracy próbuję wcisnąć jeszcze krótki jogging i szybkie spacery. Bez takich inicjatyw moje życie może naprawdę szybko zmienić się w bardzo nieprzyjemnym kierunku. 

Nie mam problemu ze zdrowym odżywianiem, ani pomysłami do "lunchboxa". Mam za to wielki problem z wykonaniem. Nie potrafię zmusić się do przygotowania czegoś w przeddzień, a rano... no cóż. Naprawdę wolę chwilę dłużej pospać, choćbym starała się to mojemu organizmowi wyperswadować. Kończy się zwykle na śniadaniu w biegu, szybkiej kanapce do pracy, chwyceniu jabłka czy jogurtu. A tak strasznie chciałabym, żeby objęło to czasem coś więcej.

Tydzień z lunchboxem jest więc nie tylko dla czytelników, ale też dla mnie. Chęć pokazania czegoś na blogu zwykle kończy się przygotowaniem notki pod wieczór, tym sposobem mam gotową przekąskę na następny dzień. Gdyby tylko mógł trwać dłużej!

Przygotowałam dzisiaj empanadas z ciasta francuskiego. Farsz jest naprawdę przepyszny, wyjadałam go zanim wpakowałam go do pierożków. Wędzony kurczak, dużo świeżej kolendry i kukurydza. Całość zalana ostrym sosem pomidorowym. A co najważniejsze, miało być (i jest) mega proste. Bo mimo, że każdy z nas chce zjeść coś dobrego w pracy, to przecież przygotowywanie tych smakołyków nie może nam zabrać zbyt wiele z tej i tak niewielkiej ilości wolnego czasu. 

Empanadas z wędzonym kurczakiem (ok. 20 porcji)
- 2 rolki ciasta francuskiego
- 2 jajka
- 1 łyżeczka gęstej śmietany (opcjonalnie)

Farsz:
- 2 udka wędzonego kurczaka
- 100 g zielonych oliwek
- 100 g kukurydzy z puszki
- 1 pęczek kolendry (cała "doniczka)
- pół cebuli
- 2 ząbki czosnku
- 2 łyżki oliwy
- 150 g przecieru pomidorowego
- 1 łyżka miodu
- 1 łyżka sosu sojowego
- 1 łyżka octu balsamicznego
- tabasco
- sól

1. Rozgrzej piekarnik do 180 stopni.
2. Przygotuj sos. Poszatkuj cebulę i czosnek. Na patelni rozgrzej oliwę i wrzuć cebulę i czosnek. Smaż aż cebula się zeszkli.
3. Na patelnię wlej przecier pomidorowy i smaż kilka minut aż lekko zgęstnieje. Dopraw octem balsamicznym, miodem, sosem sojowym i tabasco. Posól ale nie zbyt wiele, gdyż kurczak i oliwki będą słone. Odstaw sos z ognia.
4. Do miski wrzuć poszatkowane oliwki, kukurydzę, poszatkowaną kolendrę i pokrojonego w drobną kostkę wędzonego kurczaka (wcześniej okrój go z kości). Zalej całość sosem pomidorowym wymieszaj.
5. Oddziel żółtka od białek i podziel je na dwie oddzielne miseczki. Do żółtek dodaj łyżeczkę śmietany (możesz też użyć samych żółtek lub dodać odrobinę mleka). "Rozbełtaj" żółtka. 
6. Ciasto francuskie rozwiń i wytnij w nim kółka używając odwróconej szklanki. Będziesz tworzyć pierożki poprzez sklejenie ze sobą dwóch kółek. 
7. Umieść odrobinę farszu na środku jednego kółka, tak aby obwód pozostał czysty. Obwód posmaruj białkiem, które będzie działało jak klej, najlepiej zrobić to palcem. Przykryj drugim kółkiem ciasta, sklej palcami i zrób ząbki widelcem dookoła. Powtórz tę czynność w stosunku do każdego pierożka.
8. Ułóż pierożki na wyłożonej papierem do pieczenia blasze, posmaruj rozbełtanym żółtkiem używając pędzelka i zrób na środku pierożków kilka dziurek wykałaczką.
9. Wstaw do piekarnika i piecz ok. 20 minut.
10. Możesz w pracy spożywać je na zimno lub podgrzać jeśli masz taką możliwość.

Śliwka

Słodka sobota #119: Cronuty

Podobno za wielką wodą trwa szał na cronuty. Mam wrażenie, że tam wszystko odbywa się ze znaczną przesadą, ale w tym przypadku specjalnie  mnie to nie dziwi. Wyobraźcie sobie delikatne, maślane ciasto francuskie wykrojone i usmażone niczym donuty (donaty jak kto woli). 

To niesamowite połączenie można nazwać nowoczesną, kulinarną hybrydą i trzeba przyznać, że autor pomysłu miał wyobraźnię.

W kolejce po cronuty w cukierni Dominique'a Ansela można stać nawet kilka godzin. Popyt na ten deser jest tak duży, że ustalono zasadę. Każdy klient może kupić tylko dwie sztuki, bowiem ilość cronutów każdego dnia jest ograniczona. Z resztą zobaczcie sami filmik.

Smaki francuskich oponek zmieniają się co miesiąc. Ja postawiłam na klasyczne połączenie, inspirując się eklerkami. 

Moje cronuty są z waniliowym crème pâtissière, a całość dla przełamania słodyczy oblałam gorzką czekoladą.

Jeśli chodzi o ciasto, możecie wybrać najłatwiejszą drogę i kupić gotowe płaty ciasta francuskiego. Próbowałam zrobić z niego cronuty, ale nie do końca zadowoliły moje podniebienie. 

Niedawno robiłam domowe ciasto francuskie, więc zabrakło mi cierpliwości, by ponownie je odtworzyć, takie fanaberie można powtarzać raz na kilka miesięcy, wtedy lepiej smakuje. 

Przygotowałam trochę szybszą wersję ciasta, a i tak cronuty wyszły z niego przepyszne. 

Aż trudno sobie wyobrazić jak dobrze muszą smakować w idealnie dopracowanym oryginale!

Cronuty/4-8szt.

• Ciasto : płat gotowego ciasta francuskiego, domowe ciasto francuskie z tego przepisu lub:
• 125 g mąki pszennej tortowej
• 125 g mąki pszennej chlebowej (typ 650 "bułkowa" lub 750)
• 30 g cukru
• 150 g zimnego masła
• 60 ml wody
• 60 ml mleka
• 7 g suszonych drożdży instant
• 1/2 łyżeczki soli
• olej rzepakowy do smażenia
• Crème pâtissière:
• 375 ml mleka
• 100 g cukru
• 50 g mąki pszennej 
• 100 g masła
• 3 żółtka
• łyżeczka ekstraktu z wanilii lub laska wanilii
• Polewa czekoladowa:
• 200 g gorzkiej czekolady
• 2 łyżki masła

Ciasto:

1. Do miski przesiewamy mąkę, dodajemy szczyptę soli, suszone drożdże instant. 
2. Zimne masło siekamy w kostkę, wrzucamy do misy i mieszamy z suchymi składnikami.
3. Mleko mieszamy z wodą, wlewamy do rondelka i podgrzewamy krótko na małym ogniu, aby było letnie (nie gorące!). Do ciepłego mleka wsypujemy cukier, mieszamy.
4. Powoli wlewamy mleko do misy z mąką i wyrabiamy ręką, mikserem lub łyżką ciasto. Po kilku minutach, gdy składniki się połączą, ale zostaną grudki z masła (ważne!), owijamy ciasto w folię spożywczą i wkładamy do lodówki na 2 godziny.
5. Po tym czasie wyciągamy ciasto i, składamy, wałkujemy, jeszcze raz składamy i wałkujemy na prostokąt o grubości ok. 1,5 cm. Zginamy ciasto od dołu i od góry ku środkowi, tworząc w ten sposób "kopertę". Zawijamy w folię spożywczą i wkładamy do lodówki na 8 godzin (najlepiej zrobić to wieczorem i zostawić na noc).
6. Po 8 godzinach ciasto wałkujemy na grubość ok. 1-1,5 i jest gotowe do wycinania cronutów.

Cronuty:

1. Ciasto francuskie (gotowe lub własnoręcznie przygotowane) wałkujemy na grubość 1-1,5 cm. Szklanką lub wykrawaczką wycinamy kółka o średnicy 8-10 cm. W każdym kółku robimy dodatkowo dziurkę za pomocą kielonka/nakrętki.
2. Tak przygotowane przyszłe cronuty kładziemy na pergaminie, przykrywamy ściereczką i zostawiamy na godzinę do wyrośnięcia.
3. Na głęboką patelnię wlewamy olej i go podgrzewamy. Cronuty wrzucamy na rozgrzany tłuszcz i smażymy przez 2-3 minuty z jednej strony, następnie przerzucamy na drugą i smażymy jeszcze 1-2 minuty, aż ciasta będą rumiane.
4. Usmażone cronuty odsączamy z tłuszczu za pomocą ręczników papierowych. Posypujemy je cukrem pudrem i podajemy od razu lub przekładamy budyniem i polewamy z wierzchu roztopioną czekoladą.

Crème pâtissière:

1. Do rondelka wlewamy mleko, dodajemy cukier i ekstrakt lub ziarenka wanilii, podgrzewamy na małym ogniu.
2. W miseczce roztrzepujemy żółtka, wsypujemy przesianą mąkę i energicznie mieszamy.
3. Gdy mleko zacznie się gotować, a cukier się rozpuści, przelewamy odrobinę ciepłego płynu do pasty jajeczno-mącznej. Całość mieszamy i przelewamy do gotującego się mleka.
4. Całość podgrzewamy przez kilka minut, w tym czasie masa zgęstnieje. Gotowy krem studzimy, a następnie przekładamy nim krążki cronutów.

Polewa czekoladowa:

1. Do rondelka wlewamy wode, umieszczamy nad nim miseczkę z masłem i połamaną czekoladą.
2. Gdy woda zacznie się gotować, zmniejszamy ogień i mieszamy czekoladę, aż do rozpuszczenia.
3. Roztopioną czekoladą polewamy wierzch cronutów.

*W przepisie na ciasto inspirowałam się tym filmikiem.

Tosia

Tydzień z 5 składnikami #2: Tartaletki z ricottą i karmelizowanym porem

Wpadłyśmy z Tosią na pomysł stworzenia kolejnego cyklu- "Tydzień z 5 składnikami" głównie po to, aby pokazać, że piękno (a w tym wypadku może lepiej powiedzieć smak) tkwi w prostocie. Czasami dosłownie z kilku składników można stworzyć coś naprawdę pysznego. Mniej zakupów, mniej roboty, mniej zmywania- same korzyści!

Problem nie jest mi obcy, bo nie należę do osób, których lodówka wypełniona jest po brzegi (choć przyjaciele śmieją się jak padają z moich ust takie deklaracje od czasu, gdy dowiedzieli się, że w stałym wyposażeniu mam sos hoisin). Gotowanie zawsze wiąże się z pójściem na zakupy, dzięki czemu nie boję się, że nabiorę ochoty na dziką ucztę w środku nocy:)

Zimą jednak otwieram drzwiczki lodówki i kombinuję, kombinuję i jeszcze raz kombinuję, co tu wyczarować, żeby nie wychodzić z domu. Czasami kończy się jajecznicą, a czasami czymś naprawdę zaskakującym. 

Takie tartaletki to bardzo szybka przekąska, którą możecie podać zarówno na ciepło jak i na zimno (choć jednogłośnie uznaliśmy, że na ciepło smakuje lepiej). Można również stworzyć wersję maxi- w sam raz na obiad. 

Tartaletki z ricottą i karmelizowanym porem (6 sztuk)
- 3 płaty ciasta francuskiego
- 1 por
- 250 g ricotty
- 2 łyżki miodu
- pęczek świeżej mięty
- 1 łyżka masła
- sól, pieprz

1. Rozgrzej piekarnik do 180 stopni.
2. Foremki do tartaletek przewróć do góry nogami i wytnij nimi kółka w cieście francuskim. Kółka powinny akurat starczyć na oklejenie całego wnętrza foremki. Do środka wsyp coś co obciąży ciasto podczas pieczenia (na przykład fasolę). 
3. Piecz ciasto francuskie ok. 20 minut. Jeśli ciasto w środku mimo wszystko się podnosi, przekuj je wykałaczką, lub lekko poprzyciskaj. 
4. Odstaw do ostygnięcia.
5. Por pokrój w piórka. Na patelni rozgrzej masło i wrzuć pokrojony por. Smaż przez kilka minut, następnie dodaj miód i zalej połową filiżanki wody.
6. Smaż aż woda wyparuje.
7. Ricottę pomieszaj z posiekaną miętą. Posól i popieprz. 
8. Napelnij ciasto francuskie ricottą, na niej umieść trochę karmelizowanego pora i udekoruj listkiem mięty. Całość możesz dodatkowo wykończyć miodem. 

Śliwka

Ryba Wellington

Wigilijna kolacja to wyjątkowy posiłek. Wyciągamy najlepszą zastawę, czasem zakurzony garnitur, z powagą dzielimy się opłatkiem i siadamy do syto nakrytego stołu.

Jednak kto powiedział, że Wigilia musi być bardzo na poważnie? Choć to nie Wielkanoc, proponuję zrobić ją lekko "z jajem":)

Dzisiaj polecam wam danie rybne, inspirowane tradycyjną polędwicą Wellington (która z racji konieczności przygotowania wegetariańskich posiłków, raczej nie będzie mile widziana przy stole), czyli rybę zapiekaną w cieście francuskim z borowikami. Możecie zrobić ją w klasyczny sposób, lub jeszcze bardziej zażartować z klasyki formując ją na kształt ryby. Myślę, że ta propozycja spodoba się szczególnie małym dzieciom i z pewnością przekona do smaku ryby.

Ryba wellington (4 porcje)
• 4 filety z białej ryby
• 8 prostokątnych płatów ciasta francuskiego
• 400 g borowików
• masło
• suszony tymianek
• pieprz
• sól
• 1 jajko

1. Rozgrzej piekarnik do 180 stopni.
2. Na płacie ciasta francuskiego ułóż filet z ryby. Posyp solą, pieprzem i suszonym tymiankiem.
3. Borowiki pokrój na małe kawałki, podsmaż na maśle przez kilka minut, posól, popierz.
4. Na rybie ułóż warstwę borowików.
5. Przykryj rybę kolejnym prostokątnym płatem ciasta francuskiego i sklej warstwy dokładnie ze sobą.
6. Wytnij kształt ryby, odkładając kawałek odkrojonego ciasta, aby wykroić z niego kształt oka. Na „brzuchu“ zrób kilka podłużnych cięć, aby powietrze z ciasta mogło się wydostać.
7. Roztrzep jajko w miseczce. „Rybę“ posmaruj jajkiem na całej długości i przyklej wykrojone z resztek ciasta „oko“.
8. Powtórz czynności w stosunku do pozostałych porcji.
9. Wstaw „ryby“ do piekarnika na wyłożonej papierem do pieczenia blasze.
10. Piecz przez ok. 30 minut, aż ciasto urośnie i zbrązowieje.

Śliwka

Słodka sobota #76: Pieczone jabłka w domowym cieście francuskim

Dzisiaj prawie porzuciłam swoją największą pasję, którą jest gotowanie. Wyjaśnię to pod koniec notki..

Kto normalny robi sam ciasto francuskie skoro można je kupić gotowe w Biedronce?

Otóż ja należę do tej nielicznej grupy osób, które czują się świetnie, a przy tym czasem robią same domowe ciasto francuskie!

Wiem, że może to się wydawać dziwne i pochłaniające wiele godzin. W rzeczywistości wcale nie jest to czasochłonne zajęcie. Wystarczy wieczorem przygotować ciasto, zajmie to ok. 20 minut. Zostawić je na noc w lodówce, a następnego dnia poświęcić łącznie 2 godziny na przygotowanie, razem z pieczeniem. 

W tej chwili ktoś może powiedzieć - "nie mam co robić, tylko stracić dwie godziny na robienie ciasta francuskiego, nie mam na to czasu". 

Prawdopodobnie będą to osoby, które potrafią spędzić godziny przed komputerem, robiąc bezsensowne rzeczy. A ja, między składaniem, wałkowaniem, wyrastaniem i pieczeniem ciasta zdążyłam jeszcze wziąć prysznic, pomalować paznokcie i posiedzieć na Facebooku :)

Efekt jest naprawdę niesamowity, szczególnie gdy jabłka wyjmuje się prosto z piekarnika. Warto się poświęcić dla satysfakcji i smaku! 

Pieczone jabłka są miękkie, ale przy tym jędrne. Ich naturalna słodycz jest przełamana kwaskowatym smakiem konfitury z czarnej porzeczki, do tego czuć cudny aromat cynamonu pochodzący z kory cynamonowej. Całość otulona chrupiącym domowym ciastem francuskim!

Teraz wróćmy do wątku z rzuceniem gotowania.

Paweł nie lubi pieczonych jabłek, za cynamonem też nie przepada. Jednak kiedy spróbowałam kawałka dzisiejszego deseru stwierdziłam, że to niemożliwe by mu nie smakowało. Nałożyłam jedno pieczone jabłko na talerz, zawołałam Pawła. Powiedziałam, że jeśli mu nie zasmakuje i go nie przekonałam taką formą pieczonego jabłka to rzucę gotowanie!

Co prawda mógł mnie oszukać, bo gdybym przestała gotować to sporo by na tym stracił. Widziałam jednak, że naprawdę mu smakowało, w związku z czym będę dalej rozwijać swoją kulinarną pasję :)

Ps. Z domowego ciasta francuskiego możecie zrobić sami croissanty albo pain au chocolat.

Pieczone jabłka w domowym cieście francuskim
Domowe ciasto francuskie:

• 1 dzień:
• 20 g świeżych drożdży
• 2 łyżeczki cukru + łyżka
• 500 g mąki pszennej
• łyżka soli
• 300 ml letniej wody
• 2 dzień:
• 180 g masła
• mąka do podsypania
• żółtko + łyżeczka mleka
• 10 średniej wielkości jabłek
• 10 łyżek konfitury np. z czarnej porzeczki
• kora cynamonowa - 10 sztuk

1. Wieczór przed pieczeniem: Drożdże rozkruszamy, dodajemy do nich dwie łyżeczki cukru i wlewamy ok. 150 ml letniej wody (nie gorącej). Całość dokładnie mieszamy do rozpuszczenia i odstawiamy na kilka minut. 
2. 0,5 kg mąki przesiewamy do misy, dodajemy kolejne łyżkę cukru oraz sól. Składniki łączymy z wcześniej przygotowanym zaczynem i dodatkową porcją letniej wody (150 ml).
3. Wyrabiamy  je na gładkie ciasto przez kilka minut (ręką lub mikserem z hakiem), stopniowo wlewamy letnią wodę. Kula z ciasta ma być lśniąca, elastyczna i odstawać luźno od ręki.
4. Misę smarujemy miękkim masłem i wkładamy do niej ciasto. Przykrywamy folią spożywczą i wkładamy do lodówki, najlepiej na noc.
5. Dzień pieczenia: Wyciągamy z lodówki ciasto. Stolnicę oprószamy mąką. Ciasto rozwałkowujemy na prostokąt o grubości ok. 1 cm. Wymiary ciasta powinny wynosić mniej więcej 22 cm x 36 cm.
6. Zimne masło z lodówki ubijamy chwilę mikserem (lub miękkie spłaszczamy łyżką) i kładziemy na dole prostokąta z ciasta (widoczne na zdjęciu). Zawijamy górną część prostokąta niczym kopertę, a następnie dolną do środka. Ciasto mocno przyciskamy i  wałkujemy na prostokąt 3 razy większy. Składamy je jak list i wkładamy do lodówki na 10 minut.
7. Wyjmujemy ciasto z lodówki i podsypujemy mąką. Wałkujemy na prostokąt 3 razy dłuższy. Ciasto składamy jak poprzednio niczym kopertę  i wkładamy do lodówki. Chłodzimy  przez 10 minut.
8. Wyciągamy ciasto z lodówki, wałkujemy by było 3 razy większe. Składamy w kopertę jak poprzednio, najpierw od góry, a następnie od dołu i wkładamy do lodówki na kolejne 20 minut.
9. W tym czasie myjemy jabłka i usuwamy z nich gniazda nasienne, czyli wydrążamy ich środki.
10. Ciasto wyciągamy z lodówki. Stolnice oprószamy mąką, ciasto rozwałkowujemy na prostokąt o wymiarach 40 cm x 60 cm i o grubości 0,5 cm. Wycinamy kwadraty (u mnie o boku 12,5 cm).
11. Na każdym kwadracie kładziemy jabłko, do środka wkładamy łyżkę ulubionej konfitury, korę cynamonową i zawijamy je w cieście z każdej strony. Czynność powtarzamy.
12. Jabłka umieszczamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Przykrywamy czystą ściereczką i stawiamy w ciepłe miejsce na 45 minut.
13. Piekarnik nagrzewamy do 190 stopni. Ciasto smarujemy z wierzchu rozbełtanym żółtkiem z łyżeczką mleka. Jabłka w cieście francuskim pieczemy przez 20-25 minut, aż wierzch ciasta się zarumieni. Wyciągamy z piekarnika i podajemy od razu.

Tosia

Polędwica wieprzowa w cieście francuskim z sosem grzybowym

Dla większości osób, zrobienie własnoręcznie ciasta francuskiego kojarzy się z abstrakcją. Sama myślałam w ten sposób przez większość swojego życia. Kiedy już zmierzyłam się z produkcją ciasta francuskiego i opowiedziałam o tym kilku znajomym osobom prawie każdy zareagował ogromnym zaskoczeniem. Przykładem tego były słowa mojej przyjaciółki "Nie wiedziałam, że ktoś w ogóle robi domowe ciasto francuskie".

Też wcześniej nie znałam nikogo kto się podjął wyzwania, ale jestem pewna, że znajdzie się ktoś taki wśród Was :) 

Okazało się, że wykonanie domowego ciasta francuskiego wcale nie jest trudne, a jedynie pracochłonne. Mimo to przyznam Wam się, że zrobiłam je tylko raz, dopiero jakiś miesiąc temu, przy okazji wypieku francuskich croissantów.

Początkowo planowałam też wykonać je do pieczonej polędwicy wieprzowej, ale w ostateczności musiałam z tego kroku zrezygnować, z braku czasu. Dlatego tradycyjnie uratowało mnie gotowe ciasto ze sklepu, które zawsze świetnie się sprawdza w kuchni przy szybkich potrawach :)

Polędwica wieprzowa, którą przygotowałam jest tańszą wersją dostojnego dania, którym się inspirowałam. Konkretnie wołowiną Wellington, którą planuję kiedyś zrobić w klasycznej wersji na specjalną okazję :)

Wskazówki do przepisu podzieliłam na dwa dni, ponieważ warto się postarać i zamarynować mięso dzień przed, a także zalać suszone grzyby wrzątkiem i zostawić na noc. 

Dzięki temu mięso przejdzie smakiem, a dodatkowo uzyskamy aromatyczny wywar grzybowy, na bazie którego zrobiłam sos z marynowanym zielonym pieprzem.

Pomijając fakt, że polędwica w ten sposób przyrządzona jest naprawdę pyszna, sos grzybowy zdobył ogromne pochwały podczas niedzielnego obiadu. 

Zachęcam do spróbowania :)

Polędwica wieprzowa w cieście francuskim

• 0,5 kg polędwicy wieprzowej
• płat ciasta francuskiego
• jajko do posmarowania
• Marynata:
• 3 liście laurowe
• łyżka ziaren pieprzu kolorowego
• łyżka ziaren pieprzu czarnego
• łyżka soli gruboziarnistej
• 3 ziela angielskie
• 2 łyżki oliwy z oliwek lub oleju rzepakowego
• łyżka whisky
• Sos grzybowy z marynowanym pieprzem:
• garść suszonych grzybów
• łyżka masła
• 2 łyżki zielonego, marynowanego pieprzu
• ząbek czosnku
• łyżka whisky
• łyżka sosu sojowego
• łyżeczka miodu
• 100 ml śmietanki kremowki
• łyżeczka mąki pszennej
• sól, pieprz

1 dzień.

1. Polędwicę myjemy, osuszamy i oczyszczamy z błon. 
2. Do moździerza wsypujemy ziarna pieprzu, sól gruboziarnistą oraz ziele angielskie. Rozkruszamy liście laurowe i ucieramy chwilę przyprawy. Dolewamy oliwę i powstałą marynatą nacieramy mięso.
3. Tak przygotowaną polędwicę wkładamy do lodówki na noc.
4. Suszone grzybki wrzucamy do miseczki, zalewamy wrzącą wodą, tak by je zakryła, przykrywamy i zostawiamy na noc.

2 dzień.
Mięso

1.  Na rozgrzaną patelnię wrzucamy zamarynowane mięso. Obsmażamy na złoto, po 2 minuty z każdej strony. Mięso studzimy, a następnie wcieramy w nie łyżkę whisky.
2. Polędwicę kładziemy na przygotowanym cieście francuskim. Zawijamy od dołu, od góry i po bokach (widoczne na zdjęciu). 
3. Kładziemy na blasze wyłożonej pergaminem, złączeniem ku dołowi. Z resztek ciasta francuskiego wycinamy listki i kładziemy je na wierzchu ciasta.
4. Rozbełtanym jajkiem smarujemy ciasto i wkładamy do rozgrzanego piekarnika o temperaturze 200 stopni. Pieczemy przez 30 minut. Mięso w cieście kroimy na plastry i podajemy z sosem grzybowym.

Sos.

1. W rondelku rozpuszczamy łyżkę masła. Dorzucamy drobno posiekany czosnek i marynowany pieprz. Po kilku minutach dodajemy suszone grzyby oraz 200 ml wywaru, który nam powstał przez noc. 
2. Sos gotujemy na małym ogniu, przyprawiając go pieprzem. Gdy połowa sosu odparuje dolewamy whisky, sos sojowy i miód. Następnie dodajemy trochę kremówki i intensywnie mieszamy. Dusimy przez kilka minut.
3. Do miseczki wsypujemy mąkę, bierzemy chochlę i wlewamy do mąki odrobinę ciepłego sosu. Intensywnie mieszamy trzepaczką, a powstałą masę dodajemy do gotującego się sosu.
4. Po kilku minutach mieszania sos nam się zagęści i będzie gotowy do podania.

Tosia

Tartaletki brzoskwiniowe z serem pleśniowym

Wspominałam już o podobnym połączeniu smaków przy robieniu Croissantów śniadaniowych, wtedy jednak była to nektarynka. Prawdę mówiąc, obie poddane obróbce termicznej niewiele różnią się w smaku. Spotkałam się już z tekstami typu "Otwieram bloga, super croissant, myślę sobie zjadłbym go i nagle patrze a tu nektarynka blee", z kolei Tosia twierdzi, że to połączenie musi być wyjątkowo obrzydliwe:) Ale nie moi drodzy! Spróbujcie sami! Takie babeczki są bardzo łatwe i nie wymagają poświęcenia dużej ilości czasu. Dla mnie idealne do podgryzania na imprezie i z pewnością mogłyby uratować sytuację w przypadku nagłej wizyty gości, jako że potrzebujemy naprawdę niewielu składników.

Tartaletki brzoskwiniowe z serem pleśniowym (ok. 10 sztuk)
- 1 opakowanie ciasta francuskiego w rulonie
- 1 brzoskwinia
- 200g sera pleśniowego typu lazur
- 2 łyżki śmietany 36%
- 2 łyżki miodu
- 2 łyżki suszonego tymianku
- oliwa

- migdały/ fasolki lub inne produkty, które mogą obciążyć ciasto francuskie

Rozgrzej piekarnik do 180 stopni.
Rozwiń ciasto francuskie i wytnij kółka (najlepiej używając odwróconej szklanki) o średnicy 9cm. Formę do muffinków wysmaruj oliwą/masłem dokładnie w każdej dziurce. W poszczególnych dziurkach umieść kółka z ciasta francuskiego wciskając je w foremki. Do środka włóż kwadrat papieru do pieczenia i wysyp do środka migdały/fasolki jak na zdjęciu poniżej.
Piecz przez około 10 minut. Po upływie tego czasu wyjmij papier i migdały i piecz jeszcze 5 minut.
Przygotuj farsz. Poszatkuj brzoskwinię i ser pleśniowy i połącz je ze sobą w misce. Dodaj miód, tymianek i śmietanę i dokładnie wymieszaj.
Każdą upieczoną foremkę z ciasta francuskiego wypełnij farszem i piecz przez najbliższe 5-10 minut, tak aby ser się rozpuścił. Udekoruj paskami brzoskwini.

Śliwka